پایان نامه بررسی رابطه بین مشارکت اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی

دانلود پایان نامه

چکیده

هدف این پژوهش شناسایی رابطه بین مشارکت اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی در بین دانشجویان دانشگاه پیام نور واحد خرم اباد می باشد.

روش تحقیق در این پژوهش کمی و پیمایشی بوده که از ابزار پرسشنامه برای گرد اوری اطلاعات استفاده شده است.

نمونه آماری این تحقیق 100 نفر بوده است که به روش تصادفی ساده انتخاب شده اند.

چارچوب مفهومی(نظری) این تحقیق نظریات اندیشمندان داخلی:پیران غفاری و اندیشمندان خارجی:وبر. بیرو. لیپست.بوزان.ویور و مولار بوده است.

در این تحقیق ارتباط میان متغیرهای مشارکت اجتماعی،سن، جنس، و اعتماد اجتماعی، با احساس امنیت اجتماعی سنجیده شده اند و نتایج حاصله نشان می دهد که بجز رابطه سن و احساس امنیت اجتماعی بین بقیه متغیرها با احساس امنیت اجتماعی رابطه وجود ندارد.

واژه های کلیدی:

امنیت اجتماعی       feeling socital security

مشارکت اجتماعی   social contentment

اعتماد اجتماعیsocali trust

مقدمه

پدیده مشارکت اجتماعی یکی از مهمترین ابعاد توسعه اجتماعی،فرهنگی،اقتصادی،سیاسی هر جامعه و خصوصاً جامعه رو به رشد ایران است و برخی از مشکلات ساختاری و عملکرد برنامه های توسعه ناشی از نارسائیهایی است که در این حوزه داریم.

آنچه در این میان بر مسایل موجود می افزاید این است که نه مفهوم مشارکت و ابعاد آن در کشور ما به خوبی تعریف شده است و نه عوامل تقویت کننده و یا در طیف دیگر تضیف کننده آن موضوع مورد بررسی جدی قرار گرفته است.[1]

امنیت(securitg) از ریشه لاتینًsecurusً است که در لغت بمعنای نداشتن دلهره و دغدغه” است.

بنابر این معنای لغوی امنیت رهایی از خطر،تهدید،آسیب،اضطراب،هراس،ترس،نگرانی یا وجود آرامش،اطمینان،آسایش،اعتماد،تأمین،ضامن است.[2]

در واقع امنیت یعنی:رفع خطر یعنی استفاده بهینه از فرصت.

بنابر این باید چنین نتیجه گرفت که امنیت دارای دو عنصر اساسی،تهدید و فرصت است و برقراری امنیت منوط به رهایی نسبی از تهدید و بهره گیری بهینه از فرصت هاست.

به این ترتیب امنیت شامل دو وجه است:در وجهی تحقق امنیت در گرو نبود خطر است و در وجه دیگر کسب فرصتها و تضمین منافع و ارزشها.

مفهوم امنیت اجتماعی و احساس ناشی از آن در پی توسعه تحلیل های جدید امنیتی و پس از جنگ سرد در اروپا مطرح شد.

این مفهوم نخست بعنوان یک رویکرد مفهومی به وسیله گروه مستقلی از محققان در مؤسسهتحقیقات صلح کپنهاک توسعه پیدا کرده است.[3]

و بصورت توان یک جامعه برای حفاظت از هویت گروهی شان در مقابل تهدیدات واقعی یا فرضی تعریف شده است و به این ترتیب بیشتر تهدیدات برای افراد،ناشی از این حقیقت است که آنهادر محیط انسانی به سر می برندو این محیط به وجود آورنده انواع فشارهای غیر قابل اجتناب اجتماعی،اقتصادی و سیاسی است.

باتوجه به اینکه افراد اولین منبع ناامنی یکدیگرند،مسئله امنیت افراد ابعاد گسترده تر اجتماعی و سیاسی پیدا کرده است.[4]که این ابعاد به نوبه خود احساس امنیت اجتماعی را تحت الشعاع قرارمی دهد.

در این پژوهش به دنبال یافتن رابطه بین مشارکت اجتماعی و امنیت اجتماعی در بین دانشجویان دانشگاه پیام نور خرم آباد می باشیم و اینکه چه تدابیری را باید اندیشید که مشارکت اجتماعی را در بین آنها گسترش داد و امنیت را حاکم نمود.

بیان مسئله

مشارکت عمومی و همه جانبه یک جامعه در تصمیم گیری ها،برنامه ریزی ها و فعالیت هایی که با اهداف ملی،محلی و…. مرتبط می باشند مورد توجه مدیران،برنامه ریزان،و صاحبنظران توسعه اجتماعی و جامعه شناسان می باشد.

مشارکت یعنی در گیر شدن آحاد مردم در کلیه مراحل توسعه و ظهور توانایی ها و قابلیت ها و

به دنبال آن رشد و تعالی مادی و معنوی آنها می باشد.

به گفته آلن بیرو:مشارکت به معنای سهمی در چیزی داشتن و از آن سود بردن و یا در گروهی شرکت جستن و بنابر این با آن همکاری داشتن است.[1]

مفاهیم و مؤلفه های اجتماعی بعلت ویژگی پویای خود،همواره در معرض تأثیر و تأثر متغیرهای گوناگون در بستر اجتماع هستند.

برخی صاحبنظران علوم اجتماعی تأکید دارند ارزشها و هنجارهای اجتماعی چگونگی کنش را شکل می دهند و رهبری می کنند.[2]

آن ها در عین حال که به ارادی بودن رفتار انسان در یک نظام اجتماعی اشاره دارند، تأثیر پذیری رفتار از ساخت اجتماعی را اجتناب ناپذیر می دانند.

غرض از بیان مطلب فوق طرح این واقعیت است که ساختارها و عناصر اجتماعی بدون شک در رفتار افراد و گروه ها در جهت دهی به یکدیگر نقش غیر قابل انکار دارند.

مفاهیم مشارکت و امنیت و اجتماع در این راستا قابل ارزیابی هستند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه اینجا کلیک کنید

این نوشته در مقالات ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *