مقالات

همو،، همان،، شیرازی،، صدرالدین، الحکمه

دانلود پایان نامه

35.
150. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفار الأربعه، ج 9، ص89.
151. همان، صص9091.
152. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمد حسین طباطبایی)، ج 9، ص 107.
153. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالأربعه، ج8، ص 438.
154. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمد حسین طباطبایی)، ج 8، ص 382.
155. همان، ج 9، ص10.
156. همان، ج 8، ص 12؛ همان، ج 9، ص و 10.
157. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالأربعه، ج8، صص 382ـ383.
158. همان، ص430.
159. همان، ج4، ص 270.
160. همان، ج 9، ص 98.
161. همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص 299.
162. سید رضی شیرازی، درس های شرح منظومه حکیم سبزواری، چاپ اول، (تهران: انتشارات حکمت، 1383)، ج2، صص 18731872.
163. «جربزه» عبارت است از سرعت انتقال و تند روی زاید بر حد اعتدال تا به حدی که انسان را احیاناً در فهم مطلب از مسیر حقیقت منحرف سازد و و موجب شک و تردید و حیرت در فهم حقیقت گردد. «بلاهت» خاموشی و سستی و کندی و عدم تحرک فکری و وقوف در حد معینی که احیاناً در سر حد جهل بسیط است. ر.ک: شواهد الربوبیه، ص 300.
164. حاج ملا هادی اسبزواری، شرح الاسماء، (تحقیق: نجفقلی حبیبی)، چاپ دوم، (تهران: مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1375)، ص 298.
165. صدرالدین محمد شیرازی، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص300.
166. همو، مفاتیح الغیب، ج2، صص600601.
167. همو، تفسیرالقران الکریم، چاپ دوم، (قم: انتشارات بیدار، 1379)، ج1، ص428؛ همو، شرح اصول کافی، ج1، صص225و316؛ المبدأوالمعاد، (سید جلال الدین آشتیانی)، صص 365366.
168. همو، مفاتیح الغیب، ج ، صص 601602.
169. همو، الشواهد الربوبیه، (تصحیح و تعلیق: جلال الدین آشتیانی)، ص299؛ همو، العرشیه، ص 199؛ غلام رضا رحمانی، خودشناسی فلسفی، چاپ دوم، (قم: بوستان کتاب، 1389)، ص241.
170. سید رضی شیرازی، درس های شرح منظومه ی حکیم سبزواری، ص 1871.
171. صدرالدین محمد شیرازی، تفسیرالقران الکریم، ج ، ص 292.
172. همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص 302.
173. همو، المبدأ و المعاد، (ترجمه: جعفرشانظری)، چاپ اول، (قم: دانشگاه قم، 1390ش)، ج2، ص 87.
174. همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص302.
175. علامه طباطبیایی، بدایه الحکمه، (ترجمه : علی شیروانی)، چاپ یازدهم، (قم: انتشارات دارالعلم، 1385)، ص 284.
176. صدرالدین محمد شیرازی، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جوتد مصلح)، ص 305؛ همو، المبدأ و المعاد، (ترجمه: جعفرشانظری)، ص305.
177. همو، مفاتیح الغیب، ج2، ص 861؛ همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص306؛ همو، المبدأ و المعاد، (ترجمه: جعفرشانظری)، صص 305306.
178. همو، شرح الهدایه الاثیریه، (ضبط و تحقیق: محمد مصطفی فولادکار)، چاپ دوم، ( بیروت: مؤسسات التاریخ العربی، 1422)، ص 206.
179. همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص 306.
180. همو، المبدأ و المعاد، (ترجمه: جعفرشانظری)، ص 306.
181. همو، شرح اصول کافی، ج1، ص 226؛ همو، تفسیرالقران الکریم، ج 7، ص 328.
182 . محمدحسین طباطبایی، بدایه الحکمه، (انتشارات دارالعلم)، ص 284.
183. همان.
184. صدرالدین محمد شیرازی، مفاتیح الغیب، ج2، ص 863 ؛ همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص 307.
185. همو، مفاتیح الغیب، ص 863؛ همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص 307.
186. همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، صص308309؛ همو، المبدأ و المعاد، (ترجمه: جعفر شانظری)، ص 103.
187. محمدحسین طباطبایی، بدایه الحکمه، (انتشارات دارالعلم)، ص285.
188. صدرالدین محمد شیرازی، شرح اصول کافی، ج4، ص 368.
189. همو، الشواهد الربوبیه، (جواد مصلح)، ص308.
190. همان.
191. همان.
192. همو، مفاتیح الغیب، ج2، صص 600601.
193. همو، تفسیرالقران الکریم، ج1، ص428؛ همو، شرح اصول کافی، ج ، ص225و316.
194. همو، مفاتیح الغیب، ج2، صص 601602.
195. صائن الدّین علی بن محمّد الترکه، صص 9291.
196. صدرالدین محمد شیرازی، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص 308؛ همو، المبدأ و المعاد، (ترجمه: جعفر شانظری)، ص 106؛ مجتبی تهرانی، اخلاق الاهی، چاپ اول، (تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه ی اسلامی، 1391ش)، صص170171.
197. مجتبی تهرانی، صص 170171.
198. صدرالدین محمد شیرازی، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص 308.
199. همان، ص 309؛ همو، المبدأ و المعاد، (ترجمه: جعفر شانظری)، ص 106؛ مجتبی تهرانی، صص170171.
200. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمد حسین طباطبایی)، ج ، ص 350.
201. خلیل بن احمد فراهیدی، العین، (انتشارات هجرت)، ج ، ص 387؛ حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، (به تحقیق: صفوان عدنان داودی)، ذیل «کمل»، ص 726.
202. احمد بن محمد فیوجی، ذیل «کمل»، ج ، ص541.
203. مصباح یزدی، محمد تقی، اخلاق در قرآن، (تحقیق و نگارش: محمد حسین اسکندری)، چاپ اول، (قم: مرکز انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، 1384)، ج2، ص42؛ سید مجتبی موسوی لاری، رسالت اخلاق در تکامل انسان، چاپ پنجم، (قم: مرکز چاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، 1386)، ص21.
204. میر سید شریف، التعریفات، چاپ چهارم، (تهران: انتشارات ناصر خسرو، 1412 ق)، ص 81؛ سید جعفر سبحانی، فرهنگ معارف اسلامی، چاپ سوم، (تهران: انتشارات دانشگاه تهران، 1373)، ج ، ص 609.
205. سید جعفر سجادی، فرهنگ اصطلاحات فلسفی ملاصدرا، چاپ اول، (تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1379)، ص 426.
206. حسن حسن زاده ی آملی، دروس معرفت نفس، (قم: انتشارات الف. لام. میم، 1381)، ص 40 و 43.
207. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، ج9، ص121.
208. همان.
209. همان.
210. مرتضی مطهری، امامت و رهبری، چاپ بیست و پنجم، (قم: انتشارات صدرا، 1379)، ص 120.
211. حسن مصطفوى، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، (تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1360)، ج 10، ص1124.
212. حسین بن محمد راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، (تحقیق: محمد سید گیلانی)، چاپ دوم، (تهران: مکتیه الرضویه، بی تا، ص 75.
213. صدرالدین محمد شیرازی، شرح اصول کافی، ج1، ص 225.
214. مهدی عبداالهی، کمال نهایی انسان و راه تحصیل آن ازدیدگاه فیلسوفان اسلامی، چاپ اول، (تهران: انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، 1390)، صص 228229.
215. همان، صص230231.
216. همان.
217. صدرالدین محمدشیرازی، تفسیرالقران الکریم، ج 6، ص 130.
218. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمد حسین طباطبایی)، ج8، ص 130.
219. همو، تفسیرالقران الکریم، ج6، ص 95.
220. همان، ج1، ص95.
221. همان، ج 6، ص 285286.
222. همان، ج ، ص 332؛ همو، شرح اصول کافی، ج4، ص 202.
223. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمد حسین طباطبایی)، ج8، ص 132.
224. مهدی عبداللهی، صص 228229.
225. صدرالدین محمد شیرازی، المظاهر الالهیه، (محقق: محمد خامنه ای)، ص47؛ همو، مفاتیح الغیب، ج2، ص 537.
226. همو، مجموعه رسائل فلسفی صدرا، ص 9899.
227. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، ج7، ص224.
228. همان، ج 8، صص 395396.
229. همو، مفاتیح الغیب، ج ، ص 328.
230. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، ج3، ص 461.
231. مهدی عبداللهی، ص 228229.
232. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمد حسین طباطبایی)، ج 6، ص 380؛ همان، ج8، ص 378.
233. همو، شرح اصول کافی، ج ، ص 227.
234. همو، ایقاظ النائمین، چاپ دوم، (تصحیح و تحقیق ومقدمه و تعلیق: محمد خوانساری)، (تهران: انتشارات بنیاد حکمت اسلامی صدرا، 1386)، ص26؛ همو، مفاتیح الغیب، ج2، ص375.
235. همو، ایقاظ النائمین، صص4748.
. همو، شرح اصول کافی، ج1، ص227.
. ر.ک: مهدی عبداللهی، صص 278179.
238. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمد حسین طباطبایی)، ج9، صص 280281.
239. حسن حسن زاده آملی، انسان در عرف عرفان، چاپ دوم، (تهران: انتشارات سروش، 1377)، ص189.
240. صدرالدین محمد شیرازی، رساله3 اصل، چاپ دوم، (با تصحیح و مقدمه: محمد خواجوی)، (تهران: انتشارات مولی، 1378)، صص 9396.
. نساء، ؛ نمل، ؛ اعراف،12؛ مؤمنون، 12.
. ابداع به معنای ایجاد اشیاء از عدم یا لا شیء است. ر.ک: الشواهد الربوبیه، (تصحیح و تعلیق: سید جلال الدین آشتیانی)، ص 79.
. عبدالله جوادی آملی، شرح حکمت متعالیه اسفار اربعه، ج6، ص172.
. صدرالدین محمد شیرازی، المظاهر الالهیه، (ترجمه: سید حمید طبیبیان)، ص 29.
. انعام، 102. «این است‏خدا پروردگار شما هیچ معبودى جز او نیست او آفریننده هر چیزى است.»
246. محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، (مترجم: سید محمد باقر موسوی همدانی)، جلد 7، ص 405.
247. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)،ج 7، ص 83.
248. همان، ج2، ص 225.
249.همان، ج7، صص55ـ57؛ غلامرضا فیّاضی، نهایه الحکمه، چاپ سوم، (تهران: مؤسسه امام خمینی(ره)، 1388)، ج4، صص1137ـ1139؛
.250 مرتضی مطهری، مجموعه آثارشهید مطهری، چاپ دوم، (تهران: انتشارات صدرا، 1378)، ج8، صص318319.
251. غلامرضا فیّاضی، ص 119.
252. محمد بن مکرم ابن منظور، لسان العرب، (انتشارات داراحیاء التراث العربی)، ج 14، ص 416.
253. راغب اصفهانی، مفردات فی غریب القران، (به تحقیق: صفوان عدنان داودی)، ص 581.
254. سید علی اکبر قرشی، ج5، ص 35.
255. سید جعفر سجادی، ص314.
256. علی اکبر دهخدا، فرهنگ دهخدا، چاپ دوم، (تهران: دانشگاه تهران، 1377)، ج6، ص8799، ذیل واژه حدوث.
257. حسن عمید، فرهنگ عمید، (تهران: امیرکبیر،1363)، ج2، ص 932.
258. علی اکبر دهخدا، ص 8799، ذیل واژه قدیم.
.259 همان، جلد11، ص 17466، ذیل واژه قدیم.
260. حسن عمید، ص 1879، ذیل واژه قدم.
261. سید جعفر سجادی، ص189.
262. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالأربعه، ج7، ص 285.
263. محمد خواجوی، ترجمهی اسفار، ج3، ص 299.
264. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، ج7 ،ص 412.
265. محمد خواجوی، ترجمه ی اسفار، ج3، ص212.
266. صدرالدین محمد شیرازی، المظاهر الالهیه، (ترجمه: سید حمید طبیبیان)، ص50.
267. اعراف، 54. «در حقیقت پروردگار شما آن خدایى است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید سپس بر عرش استیلا یافت.»
268. نحل، 96. « آن چه پیش شماست تمام مى‏شود و آن چه پیش خدا است پایدار است.».
269. محمد تقی جعفری، ترجمه و تفسیر نهج البلاغه، (تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1385)، ج15، خطبه ی 109.
270. محمد خواجوی، ترجمه الاسرارالآیات (رازهای آیات قرآن)، ص 90.
271. فصلت، 54؛ زخرف، 6؛ آل عمران،63 و 64؛ واقعه، 71 و 72.
272. محمد خواجوی، ترجمه الاسرارالآیات (رازهای آیات قرآن)، ص91.
273. همان.
274.صدرالدین محمد شیرازی، الشواهد الربوبیه، (تصحیح و تعلیق: سید جلال الدین آشتیانی)، ص 139.
275. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، ج2، ص 310.
276. مرتضی شجاری، «آفرینش بر اساس عشق و قاعده ی الواحد از دیدگاه ابن عربی»، مقالات پژوهشی دانشگاه قم، 10(1388): 88.
277. صدرالدین محمد شیرازی، الشواهد الربوبیه، (تصحیح و تعلیق: سید جلال الدین آشتیانی)، ص 50.
278 .همان.
279. قصص، 88.. «جز ذات او همه چیز نابودشونده است».
280. محمدحسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، (ترجمه: محمدباقرموسوی همدانی)، ج 12، ص 5756؛ ابراهیم، 1920. ﴿أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللّهَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحقِّ إِن یَشَأْ یُذْهِبْکُمْ وَیَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِیدٍ وَمَا ذَلِکَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِیزٍ﴾ «مگر نمی دانی که خدا آسمان ها و زمین را به حق آفرید؟ اگر بخواهید، شما را می برد و خلقی تازه می آورد و این کار برای خدا دشوار نیست».
281. همان، ج 15، ص105؛ همان، ج 19، ص 496497.
282. ص،27.«و آسمان و زمین و آن چه را که میان این دو است به باطل نیافریدیم این گمان کسانى است که کافر شده و حق‏پوشى کرده‌اند؛ پس واى از آتش بر کسانى که کافر شده‏اند».
283. محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، (موسسه ی الاعلمی للمطبوعات)، ج4، ص87.
284. همو، بررسی های اسلامی، چاپ دوم ، (قم: بوستان کتاب، 1388)، ج2، ص190.
285. سورۀانفال، آیۀ ۴٢ . «تا کسى که بایدهلاک شود با دلیلى روشن هلاک گردد و کسى که بایدزنده شود با دلیلى واضح زنده بماند و خداست که در حقیقت‏شنواى داناست».
286. صدرالدین محمد شیرازی، المظاهر الالهیه، (محقق: محمد خامنه ای)، صص 6466.
287. موسی عمید، مقدمه ی رساله در حقیقت و کیفیت سلسله ی موجودات، چاپ دوم، (همدان: انجمن آثار، 1383)، ص12.
288. سعید رحیمیان، فیض و فاعلیت وجودی از فلوطین تا صدرالمتألهین، چاپ اول، (قم: بوستان کتاب، 1381)، ص 3637.
289. همان، ص 75.
290. همان، ص 40، 35، 42، 75.
291. همان، ص 104؛ نک: ابو نصر فارابی، السیاسه المدینه، (تحقیق: علی بوملحم)، چاپ اول، (بیروت: انتشارات مکتبه الهلال، بی تا)، ص 22.
292. محمد بدرالدین حلبی، النصوص الکلم(شرح فصوص الحکم)، چاپ اول، (مصر: انتشارات مطبعه الساده، 1325ق)، ص 133.
293. رحیم لطیفی، «اثبات امامت و واسط ی فیض»، مجله ی کلام و عرفان،، (1386): 49.
294. عین الله خادمی، «نظریه ی صدرا در باره ی چگونگی پیدایش کثیر از واحد(نظام فیض)»، نامه ی فلسفی، (1384): 74.
295. خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، (تحقیق: مهدی مخزومی)، (بیروت: انتشارات مکتبه الهلال، بی تا)، ج7، ص65.
296. محمدبن مکرم ابن منظور، لسان العرب، (انتشارات دارالصاد)، ج11، ص 250.
297. مائده، 83. ﴿تَرَى أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ..﴾.
298. شیخ ابو جعفر طوسی، مصباح المتهجد، چاپ اول، (بیروت: انتشارات مؤسسه فقه الشیعه، بی تا)، ص 157.
299. فیض تجلی دائم، پیوسته و همیشگی است. ر.ک: شیخ محمود شبستری، شرح گلشن راز، (تصحیح: عسکر حقوقی)، چاپ دوم، (تهران: هیرمند، 1372)، ص 75.
300. ابی البقاء کفوی، الکلیات و الفروق اللغویه، چاپ دوم، (بیروت: انتشارات الرساله، 1413)،ص 692.
301. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، ج2، ص354.
302. همان، ص 357.
303. سید شریف جرجانی، التعریفات، (تحقیق: عبدالرحمن عمیره)، چاپ اول، (بیروت: عالم الکتب، 1407)، ص217.
304. رحیم لطیفی، «اثبات امامت و واسطه ی فیض»، کلام و عرفان، ، (1386): 48.
305. سعید رحیمیان، ص185.
306. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه،(حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج6، ص 333؛ همان، ج2، ص281.
307. همان، ج 6، ص 333.
308. همان، ج2، ص 279.
309. همان، صص 367379.
310. همو، الشواهد الربوبیه، (ترجمه: جواد مصلح)، ص 215.
311. همو، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج2، ص186.
312. همان، ج8 صص 3و4.
313. همان، ج7، ص149.
314. همان، ج1، ص4.
315. همان،، ج2، ص186.
316. همو، تفسیر القرآن الکریم، ج2، ص266.
317. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه،(حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج8، ص 104؛ همان، ج 9، ص 357.
318. همان، ج2، ص226.
.319 همان، ص 189.
320. همان.
321. همان، ج6، ص269.
322. همان.
323. سعید رحیمیان، ص 194.
. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج8 ، ص4.
.325 همان، ص84..
326. سعید رحیمیان، ص 195.
327. «انّ الأیجاد مطلقا منه تعالی و انّ الوسائط هی مخصصات و مرجهات لایجاده او جهات مکثرات لفعله و افاضته وجوده …..» ر.ک: صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج 9، ص192.
328. همان، ص141.
329. سعید رحیمیان، ص 196.
330. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج6، صص280282.
331. سعید رحیمیان، ص 196.
.332صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج9، صص142143.
333. سعید رحیمیان، ص 196.
334. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج9، صص 141140.
335.غلامحسین ابراهیمی دینانی، قواعد کلی در فلسفه ی اسلامی، چاپ سوم، (تهران: پژوهشگاه علوم انسانی، 1380)، ج1، ص100.
336. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج6، صص111112.
337. همان.
338. همان، ج7، ص273.
339. غلامحسین ابراهیمی دینانی، قواعد کلی در فلسفه ی اسلامی، ص 472.
340. صدرالدین محمد شیرازی، الحکمه المتعالیه فی الأسفارالعقلیه الأربعه، (حاشیه نویسی: محمدحسین طباطبایی)، ج7، ص244.
341. همان، ص257.
342. غلامحسین ابراهیمی دینانی، شعاع اندیشه و شهود در فلسفه سهروردی، (تهران: انتشارات حکمت، 1379)، ص421.
343

92