مدیریت و برنامه ریزی توسعه گردشگری در بوشهر با تاکید بر توریسم ساحلی

امروزه بیشتر برنامه های استراتژیک گردشگری سیاستهای گردشگری پایدار را مد نظر قرار می گیرند. اگرچه منابع گردشگری پایدار اجزاء یک مقصد موفق هستند، معمولا مورد توجه برنامه ریزان قرار نمی گیرد. بطورخلاصه برنامه ریزی استراتژیک گردشگری شیوه ای ایده محور و عملی برای بهبود موقعیت یک مقصد درجهت پایداری بلندمدت می باشد. اجرای موفق استراتژی های توسعه مقصد خوب، منجر به تولید مشاغل جدید، مخارج بازدیدکننده بیشتر و درآمدهای مالیاتی میگردد.

2-18 برنامه ریزی گردشگری در ایرانونمونه هایی از سایر کشورها

از حدود 5 سال گذشته تهیه برنامه ها و طرح های توسعه گردشگری در ایران فزونی یافته است. شوراهای اسلامی نیز با تشخیص و تببین لزوم تهیه برنامه ها، تصویب برنامه، صرف بودجه و نظارت بر تهیه و اجرای طرح های گردشگری دخالت دارند. در نتیجه بخشی از منابع عمومی به این بخش اختصاص داده میشوند. از اینرو شناخت مشکلات گردشگری از نقطه نظر برنامه ریزی بخصوص در حیطه تفکرات و رویکردهای برنامه ریزی از اهمیت خاصی برخوردار است.

بین گردشگری و محیط رابطه ای دوسویه وجود دارد. شهرها و روستاها محیط مصنوع و طبیعی هستند که از اجزاء مهم گردشگری محسوب میگردند و در توسعه گردشگری توجه به این گستره های شهری و روستایی لازم است به این دلیل که :الف) شهرها و روستاها محل استقرار انواع خدمات، تاسیسات و تجهیزات گردشگری و امکانات مورد نیاز گردشگران هستند و نقاط تمرکز جمعیتی نیز هستند. ب) گردشگری در بستر محیط بوقوع میپیوندد. ج) شهرها و روستاها بخشهایی از کشور هستند که توسط مدیریت محلی حاکم در آنها تصمیماتی اتخاذ میگردد. تصمیماتی که بصورت مستقیم و غیر مستقیم بخش گردشگری را تحت تاثیر قرار میدهند.(ضرغام،1387، 19)

هدف از این بررسی در این قسمت از پژوهش، مقایسه ساده بین تفکر موجود برنامه ریزی در ایران و نمونه ی برنامه های تهیه شده توسط ”سازمان جهانی جهانگردی“و دیگر کشورها در دهه گذشته در گستره های مختلف در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه میباشد. از اینرو در سطور ذیل ابتدا نگاهی بسیار خلاصه به اهم محدودیت های رویکرد رایج برنامه ریزی در ایران شده و سپس اشاره ای به خلاصه نتایج نمونه های دیگر گردیده است. مقایسه بین ایران و نمونه ها، خلاٌ های موجود در کشور ما را نشان میدهد. در دنیای کنونی نمیتوان اهمیت گردشگری را نادیده گرفت. بسیاری اهمیت گردشگری را صرفاٌ در ایجاد درآمد و فرصتهای شغلی میدانند. در حالیکه اهمیت و عظمت گردشگری به منافع اقتصادی محدود نمی گردد. در صورت برنامه ریزی و توسعه برنامه ریزی شده، گردشگری قادر است که به بهبود شاخص های عدالت اجتماعی، ارتقاء سطح زندگی، رفاه عمومی، تعادل و توازن منطقه ای منجر گردد. در مواردی کارشناسان اقتصاد منطقه ای، گردشگری را بعنوان تنها عامل استقرار منابع و توسعه مناطق کمتر توسعه یافته معرفی نموده اند. ”لوئیس ترنر“ گردشگری بین المللی را بعنوان امید بخش ترین، پیچیده ترین و جایگزین ترین صنعتی که جهان با آن روبروست توصیف میکند.

براساس یک پیش بینی انجام شده توسط ”سازمان جهانی جهانگردی“ ، در سال 2018 حدود یک میلیارد و 18 میلیون نفر به گردشگری خواهند پرداخت و درآمد ناشی از گردشگری بین المللی در همان سال به 5/1 تریلیون دلار خواهد رسید.. این ارقام تا سال 2020 به سالانه 6/1 میلیارد نفر گردشگر و درآمد سالانه ای بیش از 2 تریلیون دلار خواهد رسید که حدوداً 7/4 برابر درآمد گردشگری در سال 1996 است.

کشور ما نیز توان های نهفته قابل توجهی را برای توسعه گردشگری داراست و با عنایت به اهمیت گردشگری در اقتصاد جهانی و عرصه های فرهنگی- اجتماعی ، بناچار توجه به این بخش در ایران اساسی میباشد. از حدود 5 دهه گذشته تلاش های زیادی برای برنامه ریزی و توسعه این بخش در ایران صورت گرفته است. میزان موفقیت در توسعه گردشگری تابعی از کیفیت و نحوه دخالت عوامل موثر گوناگون است. یکی از عوامل موثر برای توسعه گردشگری بر خورداری از ” تعداد و انواع جاذبه های گردشگری“ میباشد. ایران نیز کشوری پر جاذبه است ولی حقیقت این است که وجود جاذبه های فراوان برای توسعه گردشگری لازم است ولی هرگز کافی نیست. تلاش و همت دست اندرکاران، نحوه استفاده از جاذبه ها را تعیین میکند. عوامل دیگر هم بسیار با اهمیت هستند. یکی از عوامل بسیار مهم و تعیین کننده دانش و ”تفکرات و رویکردهای برنامه ریزی“ ملاک عمل در نظام برنامه ریزی میباشد.(افتخاری،1388، 12)

 

2-19 برنامه ریزی گردشگری در ایران

بطور کلی پیش بینی و آماده سازی امکانات و تأسیسات مورد نیاز گردشگران در کشور ما قدمتی طولانی دارد با این وجود و با معیار ها و مولّفه های کنونی دانش برنامه ریزی، اقدامات انجام شده تا حدود سال 1342 را نمیتوان برنامه ریزی نامید. اولین سابقه از برنامه ریزی گردشگری بصورت رسمی در کشور ما به تدوین برنامه سوم پنجساله عمرانی کشور (46ـ 1342) بر میگردد، از آن سال تاکنون برنامه های گوناگونی در گستره های ملی، منطقه ای، استانی و حتی پهنه های محدودتر برای توسعه گردشگری در کشور تدوین گردیده اند.

بنظر نگارنده گردشگری در ایران در جایگاه شایسته ای قرار ندارد. عدم موفقیت برنامه های گردشگری در ایران ده ها علل گوناگون دارد و این بخش با مشکلاتی روبرو است. از جمله: ارزش ها، نوع نگاه به برنامه ریزی و جایگاه و اهمیتی که ما برای برنامه و برنامه ریزی قائل هستیم، نظام برنامه ریزی، ساختار و فرایند تصمیم سازی، سیستم ارزیابی، فقدان پایگاه های داده و اطلاعات، مشارکت مردم و مشکلات در بخش های مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، محیطی و غیره… .

یکی از دلایل عدم موفقیت برنامه های گردشگری در کشور ما ناشی از ضعف برنامه ریزی، تفکر و نظام برنامه ریزی میباشد. بعنوان نمونه استفاده از تفکر و” رویکرد برنامه ریزی جامع“ در مقابل تفکرات جدید برنامه ریزی از علل اساسی میباشد. در واقع برنامه ریزی گردشگری در کشور ما بروش سنتی صورت میگیرد و برنامه های تدوین شده در زمینه گردشگری به هیچ وجه با اوضاع و دستاوردهای علمی دوره زمانی حاضر تطابق ندارند.

رویکرد برنامه ریزی استفاده شده در کشور ما ”رویکرد برنامه ریزی جامع “ است. این رویکرد از سال 1947 ابتدا در بریتانیا و مدتی پس از آن در ایالات متحده آمریکا و بتدریج در سایر کشورهای جهان بکار گرفته شده است. در آن مقطع زمانی رویکرد برنامه ریزی جامع بعنوان یک ” رویکرد یکپارچه“ و جدید برنامه ریزی در کشور های غربی مطرح شد که هنوز هم در بسیاری از کشور ها – البته صرفاٌ با همان عنوان و در عین حال بصورت بهنگام شده و توسعه یافته تر و آمیخته با مفاهیم و دانش جدید – برای برنامه ریزی درگستره های گوناگون جغرافیایی استفاده میشود.(عبدی دانشپور،1391، 45)

در کشور ما نیز همزمان با آن و با تأسیس سازمان برنامه در سال 1327 ، اندیشه برنامه ریزی جامع به کمک مشاوران خارجی صورت عملی بخود گرفت، پس از تشکیل سازمان برنامه در ایران و حضور کارشناسان امریکائی – گروه دانشگاه هاروارد – در تدوین برنامه های توسعه و عمران اقتصادی، رویکرد ” برنامه ریزی جامع “ بعنوان یک دیدگاه رسمی و قانونی بکار گرفته شد و به کشور ما وارد گردید. بکار گیری این رویکرد در برنامه ریزی شهری و منطقه ای و تدوین برنامه های مرتبط با این حرفه از چند دهه گذشته در کشور ما آغاز شده و تجربیات فراوانی از اجرای آن در برنامه ریزی در این زمینه و فعالیت های مرتبط موجود است.

استفاده از این رویکرد در تدوین برنامه ها نه تنها در سطوح ملّی بلکه در سطوح منطقه ای، شهری و محلی نیز رواج یافته و یک روند رو به گسترشی را داشته است. بنحوی که فرایند و ساختار تدوین برنامه در این رویکرد – که شامل الف ) مطالعات وضع موجود ب) تجزیه و تحلیل و ج) ارائه پیشنهادات میباشد – هنوز هم در تدوین و تهیه برنامه ها در گستره های مختلف برای برنامه ریزان و بخش های دولتی و حتی خصوصی برای کشور ما ملاک عمل و تفکر غالب میباشد. این رویکرد و فرایند آن، در برخی موارد حتی بعنوان دستور العمل، قانون و آئین نامه تصویب شده است. این در حالی است که با گذشت زمان ، شناخت صاحبنظران از سیستم های پیچیده شهری و منطقه ای فزونی یافته و مفاهیم جدیدی همچون انعطاف پذیری ، بازخورد، بازنگری ، ظرفیت حامل ، ارزیابی و کنترل و هشداردهی مستمر و… بر مقوله برنامه ریزی افزوده شده اند و تبعاٌ رویکردهای تکامل یافته تری از جمله : توسعه پایدار ، فراگیر بلند مدت، استراتژیک (راهبردی) و … در طول دهه های گذشته در دنیا مطرح شده اند. در واقع تفکر رایج و ملاک عمل برنامه ریزی در کشور ما کماکان همان تفکر رایج در دهه 1950 در اروپا میباشد و صرفاٌ و برای اولین بار، در تدوین برنامه چهارم ( 87-1383 ) بعد از حدود 50 سال، از این رویکرد استفاده نشد ولی استفاده از این رویکرد در سایر برنامه ها همچنان رایج میباشد.(حلاجی ثانی،1386، 16)

در کشور ما نه تنها از رویکرد های جدید استفاده نشده، بلکه رویکرد برنامه ریزی جامع با تمامی نواقص آن همچنان در غالب موارد به شکل سنتی آن ملاک عمل میباشد. تداوم استفاده از رویکرد جامع ( بخصوص بشکلی که در کشور ما رایج است ) صدمات فراوانی را از جمله بر محیط زیست، سلسله مراتب مجتمع های زیستی، مدیریت و اقتصاد مجتمع های زیستی بجا گذاشته و به نا پایداری توسعه منتهی میگردد. از طرفی طرح های تهیه شده با این رویکرد غالباً ناموفق بوده و فقط چند درصد به مرحله اجراء در آمده اند و در نهایت به توسعه گردشگری منتهی نمیگردند.

فعالیت برنامه ریزی در زمینه گردشگری در ایران را می توان به دو دوره اصلی تقسیم نمود. دوره اول از سال 1341 تا 1357 و دوره دوم از بهمن ماه 1357–وبعدازوقوعانقلاباسلامی – راشاملمی گردد.
تعداد 8 برنامه ی عمرانی 5 ساله کشور، طرح جامع توسعه جهانگردی در ایران (68-1352)، مطالعات اقتصادی، اجتماعی گروه بتل (56-1352)، طرح آمایش سرزمین و طرح های گردشگری استانی و اخیراٌ طرح های توسعه گردشگری روستایی از جمله برنامه ها و طرح های مرتبط با گردشگری در کشور در سطوح گوناگون هستند.

هر چند اصول، اهداف و سیاستهای برنامه ها در دو دوره قبل و بعد از وقوع انقلاب اسلامی چرخشی اساسی را نشان میدهد با این وجود هیچ کدام از برنامه های دوره چهل و پنج سال گذشته، گردشگری را در کشور ما به وضعیت مطلوب هدایت ننموده اند. در برنامه های سطوح گوناگون و حتی در برنامه های پنجساله نیز به این بخش بطور جدی پرداخته نشده و تبعاً با چنین زمینه و نگاهی به گردشگری، نتیجه مطلوب نیز حاصل نگردیده است.

چنانکه گفته شد در کنار ده ها دلیل و مشکلات موجود، بخشی از تقصیرات و علل عدم موفقیت، عمدتاً در دانش برنامه ریزی، اتّخاذ هدفها و سیاست های نادرست نهفته است. فرایند برنامه ریزی در این برنامه ها متشکل از سه مرحله اصلی بوده واز رویکرد برنامه ریزی جامع اقتباس شده است. در این برنامه ها در مرحله اول به توصیف وضع موجود گردشگری و ارکان گوناگون آن در استان پرداخته شده است. در مرحله دوم که عمدتا شامل تجزیه و تحلیل می باشد براساس مطالعات مرحله اول، تنگنا ها و توانائی های گردشگری استان تحلیل گردیده است. مرحله نهائی شامل پیشنهادات و راهکارهای توسعه آتی برای توسعه گردشگری است.(پاپلی یزدی،1385، 15)

مراحل تجزیه و تحلیل و آینده نگری در این اسناد عمدتاً ضعیف به نظر می رسند. علاوه بر آن به مفاهیم ذیل توجه کمتری شده و یا اصلا به آنها پرداخته نشده است. از جمله:”برآورد هزینه درآمد و جایگاه بخش گردشگری در وضع موجود و آینده اقتصاد استان“،”بررسی حیطه عملکرد“،”ظرفیت نهائی“،”بازتابهای زیست محیطی“،”مطالعه قطب های گردشگری محیط پیرامون استان و بطور کلی محیط پیرامون“ است از طرف دیگر در تجزیه و تحلیل و آینده نگری متغیرها روش های مناسب، کاراء ، به هنگام و دقیق بکار گرفته نشده اند.
نتیجه اینکه، در ایران از بدو پیدایش تا کنون همواره تعداد گردشگران برون مرزی و ارز خروجی بیش از ارقام مشابه ورودی بوده است. همچنین در جدول رتبه بندی سال های گذشته از نقطه نظر پذیرش گردشگران و اخذ درآمد همواره رتبه ای بعد از 60 را داشته و از نقطه نظر هزینه گردشگری نیز رتبه ای بعد از 40 را دارا بوده است. در بعد اجتماعی و فرهنگی نیزگاه ( منظور قبل از پیروزی انقلاب اسلامی) منجر به افراط و زیرپا نهادن ارزشها و گاه منجر به کمرنگ شدن مقوله گردشگری گردیده است. این در حالیست که ” ایران یکی از پیشگامان تهیه و تنظیم برنامه های توسعه در میان کشورهای در حال توسعه محسوب میشود“

2-20 تجربه کشورهای خارجی در زمینه مدیریت و برنامه ریزی گردشگری

مشخصات عام چند نمونه از برنامه های تدوین شده در گستره های گوناگون از سایرکشور ها در سطور ذیل آورده شده است. نتایج و تجربیات که در ذیل به آنها اشاره شده است، به همت ادوارد اینسکیپ تدوین و توسط ”سازمان جهانی جهانگردی“نشر گردیده اند. دلیل انتخاب تجربیات تدوین این برنامه ها بقرار ذیل میباشند:

نمونه ها در دهه اخیر تدوین و اجرا شده اند و یا هنوز درحال اجراء می باشند و اجرای آنها تا چند سال بعد نیز ادامه خواهد داشت و از” رویکردهای منسجم“ و توسعه یافته در تدوین برنامه ها استفاده شده است.

گردشگری روستایی، کاهش فقر، ملاحظات محیطی و محیط زیست، توزیع متوازن درآمد، تعادل در توسعه، مشارکت وحضور مردم، امکان سنجی، ارزیابی و … از جمله مفاهیم و واژه های کلیدی در میان این اسناد هستند، که توجه هر برنامه ریزی گردشگری و برنامه ریز شهری و منطقه ای را در فعالیت برنامه ریزی گردشگری به خود جلب می نمایند.(پاکزاد،1385، 29)

مشکلات و محیط مناطق مورد بحث از برخی جنبه ها بسیار شبیه ایران هستند.

برخی از عمده ترین نتایج حاصله از بررسی ویژگی های نمونه های منتخب را میتوان بشرح ذیل خلاصه نمود:
مقاصد گردشگری به دقت برنامه ریزی و مدیریت شده، در بلندمدت بسیار موفقیت آمیزتر از نواحی برنامه ریزی نشده هستند. فعالیت برنامه ریزی قابلیت رشد و حیات مبدأ های گردشگری را با گسترش بازار و توسعه ارتباطات جامعه حفظ می کند.

فعالیت برنامه ریزی گردشگری می تواند برای هر دو نوع مقاصد کمتر توسعه یافته و توسعه یافته مؤثر باشد. برای شروع رشد گردشگری، رهیافت های کلی کشورها و مناطق توسعه نیافته را در یک مسیر صحیح تدوین می کند و به مکانهای توسعه یافته نیزکمک می کند تا فعالیت گردشگری خود را گسترش دهند و این بخش را برای کسب امتیازات بیشتر دوباره جهت دهی نمایند.

برنامه ریزی مؤثر باید مبتنی بر رویکردهای متدولوژیک منطقی و صحیح با بکارگیری فرآیند برنامه‎ریزی مستمر باشد. ”تحلیل ظرفیت پذیرش“ یک تکنیک پایه در برنامه‎ریزی گردشگری پایداراست. هرچندکه به دور از ابزار تحلیلی کامل و بی عیب باشد باز هم در تبیین سطوح توسعه و انواع رویکردهای تدوین ”رهیافت های توسعه“ مفید خواهد بود.

در حال حاضر تأکید بسیار بر توسعه کیفیت گردشگری است. این مفهوم، حفاظت محیط زیست، نگهداری هویت فرهنگی و کسب رضایت گردشگران را به نحو احسن فراهم می کند در عین حال منافع اقتصادی قابل توجهی حاصل میشوند.

بسیاری از انواع ممکن گردشگری وجود دارند و رو به افزایش هستند. یک ناحیه گردشگری باید به تمامی این انواع گردشگری توجه کند. و آن دسته را که با شرایط محیطی، اقتصادی و اجتماعی آن ناحیه سازگار است را انتخاب کند. نوع بسیار مناسب گردشگری ممکن است با گذشت زمان در یک ناحیه مشخص تغییر بکند.
برخی اصول اساسی برنامه ریزی درتمامی نواحی گردشگری قابل اعمال هستند. این اصول عبارتند از: ایجاد دروازه های ورود گردشگران، دسته بندی نواحی و مناطق گردشگری، ایجادشاخه هایی از جاذبه ها و مرحله‎بندی توسعه. امکانات مناسب حمل و نقل برای ایجاد دسترسی قابل قبول به درون کشور و منطقه و سفر بدونِ مشکل به داخل نواحی گردشگری نیز بسیار اساسی می باشند.(الوانی،1385، 33)

سایر زیرساختها برای گردشگری همچون: آب آشامیدنی، نیروی برق، دفع مواد زائد و زباله و فاضلاب، وسایل ارتباط جمعی، باید به نحو مناسبی برای امکانات و خدمات گردشگری مهیا گردند تا از ایجاد مشکلات محیطی جلوگیری شود.تولید و بازایابی باید همسو بوده و با هم توسعه داده شوند و برای نیل به توسعه موفق تشریک مساعی دقیق بین آنها وجود داشته باشد. بازارهای گردشگری به طور رو به افزایشی خرد می شوند و تنوعی از محصولات گردشگری باید تولید گردند.

درحال حاضر مشارکت جامعه درگردشگری به عنوان یک اصل پذیرفته شده است. تکنیک های گوناگونی هستند که به مشارکت محلی ها در گردشگری منجر شده‏اند و منافع مستقیمی را از گردشگری به جامعه سرازیر نموده اند.

در حال حاضر تأکید بر توسعه کامل گردشگری در سطوح اقتصادهای ملی، منطقه ای و محلی است. تکنینک هایی برای افزایش منافع اقتصادی گردشگری، بدون ایجاد هرگونه مشکلات محیطی و اجتماعی معرفی شده و اصلاح نیز گردیده اند.

ملاحظات و تأمل های زیست محیطی و فرهنگی ـ اجتماعی درگردشگری می توانند به روش سیستماتیک تحلیل و برنامه ریزی شوند. توجه بسیار بر داشتن گردشگری فراگیر در جامعه و محیط زیست در مقیاس محلّی میباشد.

پیشنهادات مؤثر برای اجراء، باید در فرایند توسعه و برنامه‎ریزی قرار داده شوند. اجرای برنامه نه تنها به رهیافت ها و تکنیک هایی نیاز دارد بلکه کمیته های سیاسی و رهبران خوب را می طلبد. وجود منابع مالی امری اساسی است، اما بسیاری از اقدامات می توانند سرمایه مورد نیاز را تضمین کنند.

یکی از روش های اساسی برای اجرای سند برنامه، همسویی و مشارکت دقیق برنامه توسعه میان مدت و کوتاه مدت است چرا که هر دو شامل اقدامات و پروژه هایی هستند که باید اجراء شده و گسترش داده شوند.
اثبات و یا آزمایش پروژه ها می تواند یک وسیله عالی برای تشخیص چگونگی کارکرد انواع جدید گردشگری و رویکردهای توسعه باشد.ساختار نهادی گردشگری باید بدقت تدوین و پیاده شود. این ساختار باید بر مشارکت و هماهنگی بین آژانسهای دولتی و همینطور بین بخشهای دولتی و خصوصی تأکید داشته باشد.مشارکت بخش های دولتی و خصوصی یکی از اصول اساسی در اجرای موفق برنامه توسعه با نگرش منسجم (ترکیبی) است.(تولایی،1386، 37)

تجربیات توسعه گردشگری مبتنی بر سیاستهای منطقی، برنامه با ساختار فیزیکی منطقی و عناصر نهادی بهنگام و پیشرفته را منعکس می کنند. همچنین توجه زیادی به وجود یک تعادل، بین اهداف در ابعاد محیطی، فرهنگی ـ اجتماعی و اقتصادی دارند. همچنین آنها در برسمیت شناختن اهمیت توسعه گردشگری و ارتباط آن با تقاضا دربازار بسیار منطقی هستند. شاید به این باورند که محصولات جدید نوعی تملک را برای آنها در بازار گردشگری ایجاد کند به نحویکه در آن تخصّص داشته باشند.

درمورد اجرا، به ایجاد یک سیستم کنترل دائم در داخل چارچوب مشارکت بین بخش عمومی و خصوصی معتقدند. توجه به گرایشات و تمایلات متنوع نیز اهمیت زیادی دارد. در سطوح محلی نیز تدوین رهنمودهای اجراء را ضروری دانسته اند.

تشویق و یا عدم تشویق برای سرمایه گذاری، یک تکنیک بسیار مهم در بکارگیری استراتژی های توسعه است. عمل تشویق باید براساس زمینه های منتخب و مشخص درطول زمان و با توجه به تغییر شرایط انجام شود.
تمامی انواع آموزش و تربیت نیروی انسانی برای موفقیت گردشگری اساسی هستند و باید به دقت برنامه ریزی و اجرا شوند. کارکنان زیر بخش های مختلف بخش گردشگری باید بخوبی آموزش ببینند. عموم مردم و جمعیت ساکن در نواحی گردشگری نیز باید آموزش عمومی ببینند. به گردشگران هم باید آگاهی هایی در مورد مقصدها، وضعیت جغرافیایی، تاریخی، الگوهای فرهنگی و اجتماعی داده شود.

حکومتها و نهادهای مدیریتی در سطوح ملی و منطقه ای در ابتدا باید ضوابط توسعه و استانداردهای کیفی را برای توسعه گردشگری تنظیم کنند تا اطمینان حاصل گردد که برنامه بطور مناسب اجراء شود. نهادهای مدیریتی در سطوح محلی نیز باید در تنظیم و اعمال استانداردهای مناسب همکاری داشته باشند.(الیوت،2008، 49)

استمرار در هشداردهی (بازبینی و کنترل) در مدیریت ناحیه گردشگری بسیار اساسی است. تکنیک های هشداردهی و توصیه های مربوط به آن باید در فرایند توسعه قرارداده شوند و در اجرای برنامه و در حین پیشرفت برنامه گردشگری بکارگرفته شوند. هشدار دهی می تواند مشکلات و تغییر شرایط را که بناچار در توسعه گردشگری رخ می دهند را در مراحل اولیه پیدا کرده و پس ازاصلاح، دوباره برای اجراء ارائه دهد. مدیریت مؤثر گردشگری یک عمل مستمرّ است و در حیطه هر دو بخش خصوصی و عمومی می باشد.
اگرچه در برنامه‎ریزی گردشگری از اصول و رهیافت هایی تبعیت می شود، اما این فعالیت اغلب یک فرآیند مستمر است. موارد مطالعه شده اگر چه بطور معقولی منعطف بوده‎اند، اما رویکردهای بکارگرفته شده در آنها هنوز اصول اساسی از جمله: ”نیل به توسعه پایدار در ارتباط با ارزشهای فرهنگی“ و”توزیع منافع اقتصادی“ را، منعکس می کنند.“این نمونه ها می توانند الگوهایی مناسب برای سایر کشورها و مناطق در تدوین اسناد برنامه باشند که تصورات برنامه‎ریزان و تصمیم‎گیران را نمود عینی بخشیده‎اند، از جمله برای کشور ما.

متن کامل :

دانلود پایان نامه رشته مدیریت و برنامه ریزی توسعه گردشگری در بوشهر با تاکید بر توریسم ساحلی

پایان نامه کارشناسی ارشد:شناسایی تنوع قومی بر تقویت و توسعه گردشگری

معماری ایرانی

معماری هر کشور و ملتی شناساننده وجه مادی تمدنها و الگویی برای دیگر فرهنگ هاست. کشور ایران، بهشت باستان شناسان است و بیش از ۶۰۰۰ سال تاریخ پیوسته دارد. معماری در کشورهایی که صاحب تاریخ و فرهنگ باستانی هستند، از مهمترین پایه های تمدن دیرینه به شمار می آید. ایران با پیشینه مدنیت چندین هزار ساله خود، دارای راهکارهای معماری است. از نظر مردم علاقه مند به رشته های گوناگون، این هنر حائز اهمیت است. بناهای منحصر به فرد تاریخی، بناهای مذهبی مختلف، تپه های تاریخی تأثیر تمدنهای مختلف در شکل گیری تمدن ایران را نشان می دهند. به عنوان نمونه گفته می شود که در شکل گیری تخت جمشید عناصر تمدن هایی مثل مصر و میان رودان نقش داشته اند. بناهای شهری منحصر به فردی مثل چغازنبیل، سازه های آبی شوشتر، آتشکده نوشیجان در ۲۰ کیلومتری غرب ملایر، ارگ بم، بناهای مساجد ایران، که بسیار منحصر به فردند، تپه هایی مانند تپه زاغه، تپه گنج دره، تپه علی کش، گودین تپه، تپه هگمتانه، بابا خان تپه و … آتشکده ها، معابد هندوها، زیرزمین ها، مثل شهر زیرزمینی که در سامن و روستاهای ننج و کسب شهرستان ملایر است، وبسیاری موارد دیگر که همه معرف معماری اصیل ایرانی هستند اگر شناسایی و معرفی شوند قابلیتهای بسیاری دارند و می توانند باعث جذب گردشگران خاص خود شوند. شاید معماری کهن ایران که در شکل و فرم جدیدش به بهترین و صحیح ترین وجهی معماری اسلامی را از نظر هنر و طرز تأثیرش بر تمدن کهن ایرانی به ما می شناساند حداقل پنج هزار سال پیش از میلادتا عصر حاضر نمونه هایی مشخص ارائه نموده که از سوریه یا شامات تا هندوستان شمالی و کناره های چین و قفقاز پراکنده شده اند. پروفسور پوپ در این زمینه می گوید:” بناهای ایرانی گوناگون است و از کلبه های دهقانی و قهوه خانه ها و کوشک ها گرفته تا زیباترین و باشکوه ترین ساختمان هایی که جهان به چشم خود دیده است، از نظر مذهبی و هدف در ایران وجود دارد. آثار معماری ایران بیش از هر چیز مذهبی است.” (شمس و امینی، ۱۳۸۸: ۹۰).

۲-۱۲-۵ تنوع قومی در ایران

در چهار گوشه کشورمان اقوام مختلفی زندگی می کنند. این تنوع قومی هم می تواند برای کشور ما فرصت باشد و هم تهدید. چنانچه به زمینه های انسجام ملی بی توجهی شود و چنانچه سرمایه های فرهنگی مختلف اقوام ایرانی نادیده گرفته شود، بی گمان تنوع قومی کشور به مرکز گریزی و رشد گفتمان های حاشیهای و قومی خواهد انجامید. اما چنانچه سرمایه های فرهنگی قوم های مختلف ایرانی شناخته گردد، به آن ها بها داده شود و از هر یک از آن ها در جهت تقویت هویت ملی استفاده گردد و هویت ملی ایرانی متشکل از عناصر فرهنگی و هویتی همه اقوام ایرانی معرفی گردد، تنوع قومی در ایران نه تنها تهدید نیست بلکه فرصتی است برای رشد و شکوفایی کشور. برای نمونه، تقریبا در تمامی نواحی مرزی ما قوم هایی زندگی میکنند که در بیرون از مرزهای ایران دارای دنباله ها و همبستگی هایی هستند. از این میان می توان به کردها در غرب و شمال غرب ایران اشاره کرد، که در کشورهای همسایه ما چون عراق، ترکیه و ارمنستان و کشورهای غیر همسایه چون سوریه دارای دنباله هایی هستند. چنان چه زمینه های لازم فراهم شود، تبادلات مختلفی که بین کردان ایران و کردان کشورهای صورت می گیرد موجب جذب کردان دیگر کشورها به ایران و سرازیر شدن سرمایه های آن ها به ایران می شود. و یا در خراسان شمالی وجود قومیت های گوناگون کرمانج، فارس(تات)، ترک، ترکمن، کرد و اقلیت های بلوچ، عرب، لر و ترک ها با همه ویژگی های فرهنگی خاص خود شان سبب شده لقب گنجینه فرهنگ ها” برازنده این استان باشد.

 

۲-۱۲-۶ ادیان ها و آیین ها و اقلیت های مذهبی در ایران

ایران به عنوان مرکز شیعه جهان بزرگترین منبع مطالعه علاقه مندان در این زمینه است. شهرهایی همچون شیراز، اصفهان، قم، تهران و مهم تر از همه مشهد همواره مقصد و میعادگاه شیفتگان فرهنگ ایرانی، اسلامی و شیعی بوده است. از سوی دیگر تأثیر ژرف فرهنگ شیعی بر زبان و ادبیات و معماری و ساختار قومی و ذهنی ایرانیان زمینه های خوبی را برای جذب پژوهشگرانی که در تشیع کار می کنند فراهم آورده است. بدون اغراق می توان گفت که شکوفایی تشیع در ایران و وجود حوزه های علمیه بسیار در آن قابلیت تبدیل کشورمان به مرکز شیعه شناسی جهان و جذب دانشجویان و پژوهشگران علاقه مند به شیعه شناسی را دارد و در نتیجه درآمد ارزی بسیاری را نصیب کشور می کند. اما علاوه بر اسلام و مذهب شیعه همانطور که در بالا اشاره شد، ادیان دیگری زیر عنوان اقلیت های دینی در ایران نیز وجود دارند که از اهمیت زیادی برخورداند و پیروان زیادی دارند و این خود می تواند یکی از سرمایه های کشورمان محسوب شود. زیرا این تنوع دینی در کشور می تواند گردشگران زیادی را از داخل و خارج به خود جلب کند (شمس و امینی، ۱۳۸۸: ۹۱).

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

پایان نامه مدیریت:ارائه ادیان و آیین ها بر تقویت و توسعه گردشگری

مکان های دیدنی و تاریخی

سرزمین ایلام با کوهستان های سلسله وار و دشت های پهناور؛ زیست گاه انواع گونه های گیاهی و جانوری است که چشم اندازهای زیبای طبیعی را در این منطقه به وجود آورده اند. این منطقه که بر دامنه کوه های خود چشم انداز سبزی از جنگل های بلوط را دارد؛ در بر گیرنده رودخانه ها و آبشارهای زیادی است که هر یک جاذبه های خاص و مناظر روح پروری را به نمایش می گذارند. ایلام که از بکر ترین مناطق سرزمین ایران است ؛ از قابلیت های برجسته و با ارزشی در زمینه گردشگری طبیعی برخوردار است.

پیشینه تاریخی و باستانی این خطه از ایران سبب شده جاذبه های باارزشی در این منطقه وجود داشته باشد که نام آن ها یادآور اساتیر افسانه ای ایران باستان است. جاذبه های اجتماعی و فرهنگی استان ایلام از دیگر زیبایی های منطقه هستند که بر جاذبه های گردشگری استان می افزاید. فصل بهار که زمان رویش گل های زیبا و وحشی در این خطه است و فصل تابستان با رودخانه های خروشان و آبشارهای زیبا مناسب ترین زمان سفر به استان ایلام است.

  • آتشکده سیاهکل:

آتشکده سیاهگل یکی از آثار دوره شکوهمند ساسانی است که در ۲۵ کیلومتری شهرستان ایوان و در منطقه‌ای به همین نام در حاشیه جنوبی رودخانه پرآب گنگیر قرار گرفته است. این اثر سالم‌ترین آتشکده شناسایی شده استان ایلام است که در نوع خود بی‌نظیر و از اهمیت زیادی در مطالعات باستان‌شناسی برخوردار است. آتشکده دارای چهار پایه و یک سقف گنبدی و نیز در اطراف دارای راهروی جهت نیایش است که متأسفانه در سالهای اخیر بر اثر عوامل طبیعی و انسانی تخریب شده است و فقط آثاری از این راهرو وجود دارد. مصالح ساخت این آتشکده تشکیل شده است از گچ نیم‌کوب و قلوه‌سنگهای رودخانه‌ای.

  • شهر گمشده آریوحان:

با توجه به بررسی‌های باستان‌شناسی صورت گرفته در اطراف آتشکده سیاهکل، آثاری از بناها و معماری هم‌دوره با آتشکده مورد شناسایی قرار گرفت که احتمال وجود شهر گمشده آریوحان (آریوجان) را در این منطقه بیشتر می‌کند. شهر گمشده آریوحان (آریوجان) یکی از شهر‌های تاریخی استان ایلام است که بر اساس شواهد و مدارک تاریخی و گفته سیاحان و سفرنامه نویسان در ساحل رودخانه گنگیر استقرار داشته که وجود این مجموعه آثار و دیگر شواهد باستان‌شناسی حکایت از وجود یک شهر تاریخی در این منطقه دارد.

  • پشت قلعه آبدانان، سند افتخار:

پشت قلعه در فاصله پنج کیلومتری در ناحیه جنوبی شهرستان آبدانان و در شمال غربی روستای پشت قلا بر روی تپه‌ای بلند قرار دارد که رودخانه دویرج از پای آن می‌گذرد. این اثر یکی از آثار دوره ساسانی است که مصالح ساخت آن از قلوه سنگهای رودخانه‌ای و گچ نیم‌کوب تشکیل شده است. آثار به جا مانده از این اثر ارزشمند شامل برجهای نگهبانی، بارو، شاه‌نشین، اتاق‌های مسکونی، پلکان و… است. باروی بیضوی شکل که ارتفاع آن به سه متر می‌رسد محوطه قلعه را در بر گرفته است. دیوارهای بیرونی و اصلی قلعه تقریبا سالم مانده است. این دیوارها قلعه را به سه قسمت مجزا تقسیم می‌کنند. در قسمت غربی قلعه، آثار برج دیده می‌شود و سوراخی بر روی برج قسمت جنوبی قلعه است که کاربری آن دیده‌بانی است. بر باروها و دیوارهای آن، برجهایی با فواصل تقریباً مساوی در اطراف دژ به صورت کنگره‌دار ساخته شده که دارای اتاق‌های کوچک دیده‌بانی و طاق‌های قوسی شکل است. در منتهی‌الیه قسمت جنوبی و جنوب شرقی دژ، شاهنشین قلعه و اتاق‌های مسکونی قرار دارند که یک چهارم دژ را تشکیل می‌دهند و مابقی محوطه قلعه است. این قسمت دارای اتاق‌هایی با تاق‌های نیم‌دایره و تاقچه‌ها و طاقنماهایی است که گاه قطر دیوار آن به یک متر می‌رسد. این قلعه جنبه نظامی داشته و دور تپه‌ها کانالی طبیعی قرار دارد که مانند خندقی از دژ محافظت می‌کند. در یک قسمت از این خندق طبیعی رودخانه دویرج عبور می‌کند.

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

پایان نامه ارشد:عوامل ادیان و آیین ها بر تقویت و توسعه گردشگری

زبان و گویش های مختلف ایلام

زبان کردی و گویش های آن

زبان کردی یکی از زبانهای هند و ایرانی است که زبان شناسان آن را در زمره زبانهای ایرانی شمال غربی قرار داده اند. آن چه که امروزه کردی نامیده می شود در واقع گویش های مختلفی است که گاه اختلاف آنها چنان زیاد است که گویشوران سخن همدیگر  را در نمی یابند،اما اگر دقیق مورد مطالعه قرار گیرند مشخص می شود که همگی دارای اشتراکات فراوان هستند.شاید بتوان گفت که دلیل اختلاف زیاد گویش های کردی،زیستن در مناطق مختلف جغرافیایی و همسایگی با اقوام مختلف باشد که در شکل گیری این گویش های متنوع بی تاثیر نبوده است. وجود گویش های مختلف زبان کردی از یک سو و پراکندگی گویشوران در کشورهای مختلف از سوی دیگر باعث شده است تا تقسیم بندی های مختلفی درباره آنها ارائه شود.

ظاهر سارایی گویش های کردی را بر حسب موقعیت جغرافیایی به شرح زیر تقسیم کرده است:

۱-کردی شمال غربی:که شامل گویش کرمانجی و فروع آن است.این گویش در مناطق کرد نشین ترکیه،سوریه،بخش های از کردستان عراق،آذربایجان ایران و شمال خراسان،مناطقی از جمهوری های شمالی مانند:ارمنستان،آذربایجان،گرجستان و ترکمنستان رایج است.

۲- کردی شمالی:که شامل گویش سورانی و شعبات آن است و در کردستان عراق و ایران و بخش هایی از استان کرمانشاه و آذربایجان غربی بدان تکلم می شود.

۳-کردی مرکزی:که شامل گویش هورامی است و گویشورانش در اورامانات ایران و عراق پراکنده اند.

۴-کردی جنوبی:که شامل کلهری،ایلامی و لکی است.

گونه های کردی جنوبی

۱-کردی کلهری:که در کرمانشاه و مناطق از استان ایلام،از جمله شهرستانهای ایوان و شیروان چرداول و بخش چوار رایج است و با گویش کردی ایلامی اندکی تفاوت دارد.

۲-کردی ایلامی:گویش عمده مردم استان ایلام از جمله طوایف عمده و قدیمی آن است که با اندک اختلافاتی در شهرهای ایلام،مهران،سرابله،بدره،بخش های عمده ای از نواحی جنوبی استان مانند دهلران،دره شهر،آبدانان و مناطقی از کشور عراق نظیر مندلی و خانقین بدان تکلم می شود.

۳-لکی:این گویش در سطح نسبتاً گسترده ای در استان های لرستان،کرمانشاه،همدان و بخشهای از ایلام گویشوران بسیاری دارد.این گویش اغلب به اشتباه لری یا شعبه ای از آن  قلمداد شده است.

نظام آوایی،واژگان و نحو و نیز سنتهای فرهنگی و بسیاری از ویژگی های دیگر نشان می دهد که لکی گویشی اصیل و برجسته از کردی است.

جستاری در باب کردی ایلامی

کردی ایلامی که گاه آن را «فیلی» نیز نامیده اند،در بیشتر مناطق استان ایلام رایج است. واژه فیلی در بین مردم ایلام معروفیت بسیار ندارد. این را کردهای ساکن عراق به مناسبت سلطه والیان لرستان موسوم به فیلی بر ایلام،رواج داده اند و آن از مقوله مجاز خاص و عام است(سارایی)

گویش فیلی دارای لهجه های گوناگونی است که مهمترین آنها عبارتند از :

۱-ملکشاهی:در شهرستان های ایلام و مهران

۲-خزلی:در بخش های از شهرستان شیروان چرداول

۳-آبدانانی:در شهرستان های آبدانان،دهلران و دره شهر

۴-ایلامی:در شهرستانهای ایلام،مهران،شیروان چرداول

۵-بدره ای:در بخش بدره از شهرستان دره شهر (سایت میراث فرهنگی ایلام)

۲-۲۱ مکان های دیدنی و تاریخی

سرزمین ایلام با کوهستان های سلسله وار و دشت های پهناور؛ زیست گاه انواع گونه های گیاهی و جانوری است که چشم اندازهای زیبای طبیعی را در این منطقه به وجود آورده اند. این منطقه که بر دامنه کوه های خود چشم انداز سبزی از جنگل های بلوط را دارد؛ در بر گیرنده رودخانه ها و آبشارهای زیادی است که هر یک جاذبه های خاص و مناظر روح پروری را به نمایش می گذارند. ایلام که از بکر ترین مناطق سرزمین ایران است ؛ از قابلیت های برجسته و با ارزشی در زمینه گردشگری طبیعی برخوردار است.

پیشینه تاریخی و باستانی این خطه از ایران سبب شده جاذبه های باارزشی در این منطقه وجود داشته باشد که نام آن ها یادآور اساتیر افسانه ای ایران باستان است. جاذبه های اجتماعی و فرهنگی استان ایلام از دیگر زیبایی های منطقه هستند که بر جاذبه های گردشگری استان می افزاید. فصل بهار که زمان رویش گل های زیبا و وحشی در این خطه است و فصل تابستان با رودخانه های خروشان و آبشارهای زیبا مناسب ترین زمان سفر به استان ایلام است.

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

دانلود پایان نامه بررسی ادیان و آیین ها بر تقویت و توسعه گردشگری

کشاورزی و دامداری

کشاورزی در بیش تر نقاط استان به صورت سنتی انجام شده و مراحل مختلف آن از کاشت، داشت و برداشت با استفاده از اصول و روش های ابتدایی و سنتی صورت می گیرد. مهم ترین محصول کشاورزی استان، گندم است. در این استان امکانات بالقوه فراوانی برای توسعه و گسترش دام داری و دام پروری وجود دارد و هم اکنون نیز بخش مهمی از درآمد و حتی اشتغال مردم استان ایلام در بخش کشاورزی متمرکز شده است. آب و هوای متنوع، وجود کوهستان ها، جنگل ها و مراتع نسبتا سرسبز و انواع گل و گیاه در بهار و تابستان و وجود مناطق گرمسیری و سردسیری در کنار هم بهترین شرایط را برای پرورش زنبور عسل فراهم آورده است.

۲-۱۸ صنایع و معادن

بخش صنعت سهم ناچیزی از اشتغال را نسبت به بخش خدمات و کشاورزی به خود اختصاص داده است. صنعت استان ایلام بیش تر در صنایع خانگی و کارگاهی خلاصه می شود. زمانی منابع معدنی استان منحصر به منابع رسوبی بوده ولی هم اکنون منابع نفت و گاز نیز در این منطقه شناسایی شده است.استان ایلام منطقه ای عشایر نشین است و به همین دلیل از صنایع دستی پر رونقی نیز برخوردار است. مهم ترین صنایع دستی استان عبارتند از: فرش کرک، ابریشم، گلیم گل برجسته، جاجیم، نمد، فرنجی، قتره و صنایع چوبی. از دیگر صنایع دستی ایلام می توان به سیاه چادر، رسن، گیوه که با توجه به فراوانی مواد اولیه مانند پشم و موی بز تولید آن ها از گذشته های دوررایج بوده, اشاره نمود. استان ایلام همانند سایر مناطق ایرانی دارای سوغاتی های محلی خاص خود است که مهم ترین آن ها عبارتند از: سقز محلی (صمغ درخت بنه)، شیرینی بژی بر ساق، ‌شیرینی گمگه، حلوای کله کنجی، روغن حیوانی معروف به روغن کرمانشاهی.

۲-۱۹ موقعیت جغرافیایی و تقسیمات سیاسی استان

در سال ۱۳۴۳ به فرمانداری کل تبدیل شد ودر سال ۱۳۵۳ به دلایل سیاسی – مرزی – اداری به صورت یک استان درآمد.استان ایلام مشتمل بر ۷ شهرستان، ۱۷ بخش و ۳۶ دهستان است.

استان ایلام با مساحتی برابر با ۱۹۰۴۵  کیلومتر مربع در جنوب‌غربی کشور واقع شده که ۲/۱ درصد مساحت کل کشور را تشکیل می‌دهد. بر اساس آمارگیری عمومی نفوس مسکن در سال ۷۵ این استان دارای ۴۸۷۸۸۶ نفر جمعیت، ۷ شهرستان ۱۷ بخش و ۳۶ دهستان است. که از نظر اقلیمی دارای دو اقلیم نیمه مرطوب سرد در شمال با متوسط بارندگی ۶۳۹ میلی‌متر و بیابانی گرم با متوسط بارندگی ۲۰۰ میلی‌متر در جنوب استان می‌باشد. قسمت‌های شمالی استان عمدتا کوهستانی بوده و سلسله جبال زاگرس به صورت رشته‌کوه‌های موازی در امتداد چین‌خوردگی‌ها، دره‌های نسبتا کم‌عرض و ارتفاعات متوالی را به وجود آورده است در قسمت‌های جنوبی استان کبیرکوه، حوزه‌های آبریز رودخانه‌های کوچکی را در دامنه‌های جنوبی خود ایجاد کرده که در نهایت به دشت‌هایی منتهی می‌گردند البته این دشت‌ها در شهرستان دهلران وسیع‌تر می‌باشند.

شهرستان ایلام به مرکزیت شهر ایلام و در سال ۱۳۰۸ شمسی در خاور و شمال خاوری ده ‌بالا و در منطقه‌ای که حسین ‌آباد (منسوب به حسین قلی خان والی) نامیده می‌شد و در جوار ساختمانهای به جا مانده از والی ، بنا گردید و با به توجه به سابقه‌ی تاریخی منطقه و تصویب فرهنگستان ایران، ایلام نامیده شد.دیواره‌های سنگی و دامنه‌های جنگلی کوه‌های مانشت، سیوان، شلم و سیاه کوه، به شکل دژی وسیع شهر و دشت‌های اطراف آن را برگرفته است.

شهر ایلام در مرکز جغرافیایی استان قرار نگرفته است. از این رو، موقعیت آن تا حدودی که اهمیت ارتباطی و تجارتی آن را محدود می‌کند، به طوریکه محصولات بخش‌ها و روستاهای دور دست به استان‌های دیگر صادر می‌شود.

اما ایجاد شبکه‌ی راهها و اتصال مراکز شهری به ایلام مخصوصاً نزدیکی با مرزبا وجود آب و هوایی نسبتاً مناسب و مساعد، مرکزیت سیاسی، وجود مؤسسات رفاهی و… به آن موقعیتی ویژه، داده است.

بخش مرکزی ایلام دارای دهستان‌های میش‌خاص و حومه ۳۶ روستاست. توتون از مهمترین محصولات دهستان میشخاص است. چوار، یکی از بخش‌های شهرستان ایلام در ۱۸ کیلومتری شهر ایلام و بر سر راه اصلی ایلام – ایوان – اسلام آباد غرب قرار گرفته است (www.tebyan.net). زهره حضرتی، ۱۳۸۸)

۲-۲۰ زبان و گویش های مختلف ایلام

زبان کردی و گویش های آن

زبان کردی یکی از زبانهای هند و ایرانی است که زبان شناسان آن را در زمره زبانهای ایرانی شمال غربی قرار داده اند. آن چه که امروزه کردی نامیده می شود در واقع گویش های مختلفی است که گاه اختلاف آنها چنان زیاد است که گویشوران سخن همدیگر  را در نمی یابند،اما اگر دقیق مورد مطالعه قرار گیرند مشخص

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

پایان نامه کارشناسی ارشد:شناسایی ادیان و آیین ها بر تقویت و توسعه گردشگری

مشخصات جغرافیایی

از سال ۱۳۰۹ شمسی در تقسیمات کشوری، ایلام جزو استان پنجم یعنی کرمانشاه شد. سپس به علت موقعیت مهم سیاسی و مرزی و محرومیت های فراوان به فرمان داری کل تبدیل شد و اکنون یکی از استان های مهم کشورمحسوب می شود.

استان ایلام در حدود ۴/۱ درصد مساحت کل کشور را تشکیل می دهد. این استان در باختر دامنه سلسله کوه های زاگرس بین ۳۱ درجه و ۵۸ دقیقه تا ۳۴ درجه و ۱۵ دقیقه پهنای شمالی از خط استوا و ۴۵ درجه و ۲۴ دقیقه تا ۴۸ درجه و ۱۰ دقیقه درازای خاوری از نیمروز گرینویچ در گوشه باختری ایران قرار گرفته است. استان ایلام از جنوب با استان خوزستان، از خاور با استان لرستان، از شمال با استان کرمانشاه و از سمت باختر با ۴۲۵ کیلومتر مرز مشترک با کشور عراق هم جوار است. مرکز استان؛ شهر ایلام است که به علت زیبایی های طبیعی فراوانی که دارد، عروس زاگرس نام گرفته است. به طور کلی نواحی شمالی و شمال خاوری استان ایلام کوهستانی و نواحی جنوب باختری و باختر آن از اراضی پست و کم ارتفاع تشکیل یافته است. مهم ترین ارتفاعات استان ایلا م را کبیر کوه و دینارکوه تشکیل می دهند. استان ایلام از نظر شرایط اقلیمی جزو مناطق گرمسیری کشور محسوب می شود اما به علت وجود ارتفاعات، اختلاف درجه حرارت و بارندگی در بخش های شمالی، جنوبی و باختری آن زیاد است. به طوری که می توان از نظر اقلیمی، مناطق سه گانه سردسیری، گرمسیری و معتدل را در این استان به خوبی مشاهده نمود. بارندگی های سالانه فراوان از یک سو و نقش استان ایلام به عنوان زهکش آب های سطحی سلسله کوه های زاگرس از سوی دیگر، موجب پیدایش رودخانه های زیادی شده که به منظور استفاده از آب آن ها سدهای انحرافی و کانال های متعددی نیز ساخته شده است. مسیرهای متعددی برای دسترسی به استان ایلام وجود دارد که مهم ترین آن ها جاده تهران – همدان- کرمانشاه – ایلام است. این منطقه از راه های داخلی نیز برخوردار است که برخی از آن ها ناهموار بوده و مشکلاتی را به وجود می آورند. این منطقه هم چنین دارای فرودگاهی برای پروازهای داخلی است که به پایتخت ایران پرواز دارد.

استان ایلام دارای ۸ شهرستان با نام های آبدانان، ایلام، ایوان، دره شهر، دهلران، شیراوان و چرداول، ملکشاهی و مهران می باشد.

 

۲-۱۷ کشاورزی و دامداری

کشاورزی در بیش تر نقاط استان به صورت سنتی انجام شده و مراحل مختلف آن از کاشت، داشت و برداشت با استفاده از اصول و روش های ابتدایی و سنتی صورت می گیرد. مهم ترین محصول کشاورزی استان، گندم است. در این استان امکانات بالقوه فراوانی برای توسعه و گسترش دام داری و دام پروری وجود دارد و هم اکنون نیز بخش مهمی از درآمد و حتی اشتغال مردم استان ایلام در بخش کشاورزی متمرکز شده است. آب و هوای متنوع، وجود کوهستان ها، جنگل ها و مراتع نسبتا سرسبز و انواع گل و گیاه در بهار و تابستان و وجود مناطق گرمسیری و سردسیری در کنار هم بهترین شرایط را برای پرورش زنبور عسل فراهم آورده است.

۲-۱۸ صنایع و معادن

بخش صنعت سهم ناچیزی از اشتغال را نسبت به بخش خدمات و کشاورزی به خود اختصاص داده است. صنعت استان ایلام بیش تر در صنایع خانگی و کارگاهی خلاصه می شود. زمانی منابع معدنی استان منحصر به منابع رسوبی بوده ولی هم اکنون منابع نفت و گاز نیز در این منطقه شناسایی شده است.استان ایلام منطقه ای عشایر نشین است و به همین دلیل از صنایع دستی پر رونقی نیز برخوردار است. مهم ترین صنایع دستی استان عبارتند از: فرش کرک، ابریشم، گلیم گل برجسته، جاجیم، نمد، فرنجی، قتره و صنایع چوبی. از دیگر صنایع دستی ایلام می توان به سیاه چادر، رسن، گیوه که با توجه به فراوانی مواد اولیه مانند پشم و موی بز تولید آن ها از گذشته های دوررایج بوده, اشاره نمود. استان ایلام همانند سایر مناطق ایرانی دارای سوغاتی های محلی خاص خود است که مهم ترین آن ها عبارتند از: سقز محلی (صمغ درخت بنه)، شیرینی بژی بر ساق، ‌شیرینی گمگه، حلوای کله کنجی، روغن حیوانی معروف به روغن کرمانشاهی.

۲-۱۹ موقعیت جغرافیایی و تقسیمات سیاسی استان

در سال ۱۳۴۳ به فرمانداری کل تبدیل شد ودر سال ۱۳۵۳ به دلایل سیاسی – مرزی – اداری به صورت یک استان درآمد.استان ایلام مشتمل بر ۷ شهرستان، ۱۷ بخش و ۳۶ دهستان است.

استان ایلام با مساحتی برابر با ۱۹۰۴۵  کیلومتر مربع در جنوب‌غربی کشور واقع شده که ۲/۱ درصد مساحت کل کشور را تشکیل می‌دهد. بر اساس آمارگیری عمومی نفوس مسکن در سال ۷۵ این است

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

پایان نامه با موضوع نقش استفاده از نتایج تحقیق برای تقویت و توسعه گردشگری

تاریخچه استان ایلام

در گوشه باختری سرزمین پهناور ایران؛ نام ایلام ذهن را به دور دست تاریخ هدایت می کند. سرزمین طلوع آفتاب و عروس زاگرس با کوهستان های سلسله وار و دشت های پهناور که زیستگاه انواع گونه های گیاهی و جانوری است، از قابلیت های برجسته ای در زمینه گردشگری طبیعی برخوردار است. از کوه های دالاهو که می گذری کوه قلاقیران که سمبل و نماد استقامت و جوان مردی مردم این دیار است, با ظاهری چشم نواز همراه با درختان تنومند بلوط , نمایان می شود و چشم های هر بیننده ای را می نوازد . مواهب زیبای خدادی در استان ایلام باعث شده که این خطه از خاک ایران از لحاظ منابع طبیعی ‌یکی از جذاب ترین مناطق ایران باشد. جاذبه های اجتماعی و فرهنگی استان ایلام از دیگر زیبایی های منطقه هستند. زندگی ایل ها و عشایر متعدد در منطقه و ییلاق و قشلاق آن ها در میان کوه ها و دشت های ایلام؛ جذاب ترین شیوه معیشت اجتماعی را در قرن صنعتی معاصر به نمایش می گذارد و حیرت هر بیننده ای را بر می انگیزد. هنوز آداب و رسوم اجتماعی و فرهنگی حاکم بر منطقه از قبیل: پوشش و لباس محلی ، گویش شیرین زبان کردی و صفای باطن و مهمان نوازی در این خطه حرف اول را می زند. ایلام به عنوان بخش مهمی از تمدن های باستانی ایران و داشتن بیش از یک هزار اثر و ابنیه تاریخی از جاذبه های گردشگری تاریخی فراوانی نیز برخورداراست.

این سرزمین، بنا به اسناد تاریخی فراوان، بخشی از کشور عیلام باستان بوده که در حدود ۳۰۰۰ سال پیش از  میلاد به فرمان آشور بانی پال منقرض شد. در کتیبه های بابی، عیلام را ” آلامتو” یا آلام”خوانده اند. که به قولی به معنای کوهستان یا کشور طلوع خورشید” است. مدتی پس از سقوط عیلام، حوزه فرمانروایی آنان به دو منطقه تحت نفوذ پارسها و مادها در غرب تقسیم شد. در دوره هخامنشی جزئی از امپراطوری هخامنشی بوده است. بعد از تسخیر ایران به وسیله اعراب مسلمان، احتمال دارد که این ناحیه جزئی از ایالت کوفه باشد. از اوایل قرن چهارم تا اوایل قرن ششم خاندان حسنویه کرد بر لرستان و ایلام حکومت می کردند و از سال۵۷۰ تا ۱۰۰۶ اتابکان لر بر لرستان و پشتکوه حکومت کرده اند. از سال ۱۳۰۹ شمسی در تقسیمات کشوری، ایلام جزو استان پنجم یعنی کرمانشاه گردید.

بنا به نوشته مورخان یونانی، در زمان سلوکیه، ساکنین زاگرس بیش تر اوقات با اقوام مهاجم و بیگانه در نبرد بوده اند. وجود آثار باستانی فراوانی از دوره ساسانی در استان های ایلام و لرستان، نشان می دهد که این منطقه در آن زمان بسیار آباد و با اهمیت بوده است. اسامی شهرهایی مانند ‹‹ماسبندان››، ‹‹مهرگان کدک››، ‹‹دارشهر››، ‹‹سیمره››، ‹‹اریوخ›› و ‹‹شیروان›› این نظر را تایید می کند. محل دقیق برخی از این شهرها هنوز روشن نشده است. در اواخر دوره ساسانی، خاندان فیروزان بر این سرزمین و خوزستان حکومت داشته اند که آخرین آن ها پس از شکست در جنگ جولا به دارالخلافه اعزام شده است. بعد از تسخیر ایران به وسیله عرب های مسلمان، احتمال دارد که این ناحیه جزیی از ایالت کوفه شده و اسامی شهرهای ماسبندان، مهرگان و سیمره معرب شده باشند. در اواخر قرن چهارم هجری قمری، حسنویه کرد بر لرستان و ایلام فعلی حکومت می کرده است و تا اوایل قرن ششم هجری قمری حکومت این خاندان ادامه داشته است. از سال ۵۷۰ تا ۱۰۰۶ هجری قمری، اتابکان لر بر لرستان و پشتکوه حکومت کرده اند. آخرین اتابک لر به نام شاهوردی خان را شاه عباس صفوی به قتل رسانده و حسین خان سیلورزی جد والیان ابوقداره را به حکومت لرستان و پشتکوه منصوب کرده است. این خاندان پس از مدتی، مقر حکومت خود را به پشتکوه (ایلام کنونی) منتقل کرده اند و غلام رضا خان والی ابوقداره، آخرین والی پشتکوه پس از کودتای ۱۲۹۹ شمسی به نحوی نسبتا مسالمت آمیز، منطقه تحت حکومت خود را رها کرده و به کشور عراق رفته است.

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

پایان نامه ارشد مدیریت:ارائه استفاده از نتایج تحقیق برای تقویت و توسعه گردشگری

عدم تبلیغات مناسب در زمینه جاذبه های سیاحتی ایران

عدم شناخت جهانگردان از جاذبه های کشور موجب کاهش میزان جهانگردی در کشور شده است. علاوه بر آن در خارج از ایران نیز تصویر نامناسبی از کشور ترسیم شده است. لازم است رسانه های ایران بویژه؛ رادیو و تلویزیون نقشی فعال در زمینه معرفی واقعیتهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی ایران ایفا کنند (uonsm.blogfa.com).

۲-۱۴-۴ عدم شناخت سلایق جهانگردان و سیاحان خارجی

یکی از مهمترین ابزارها برای جذب جهانگردان خارجی میزان آشنایی با انگیزه سیاحان، سلایق و علایق آنان است.

با توجه به عناصر فرهنگی، ارزشها و هنجارها حاکم مناسب است که آگاهی و شناخت کافی از علایق و انگیزه های سیاحان خارجی داشته باشیم. بالاخص در ارتباط با سیاحان کشورهای مسلمان و آسیایی که هم از نظر مذهبی و هم از نظر فرهنگی نزدیکی بیشتری با ما دارند (uonsm.blogfa.com).

۲-۱۴-۵ مشروط کننده های فرهنگی و مذهبی کشور

مسایل مذهبی موجبات مشروط سازی در ورود جهانگردان می شود. خصوصاً خانمها که در بدو ورود باید از نظر حجاب ضوابطی داشته باشند واین ضوابط و قواعد قیود تورستها می شود، این قیود و محدودیتها سبب می گردد جهانگردان کمتر جذب سفر به ایران بشوند. به عبارت دیگر برنامه ریزی مناسب جهانگردی باید به نحوی باشد که در حین حفظ ارزشها و عناصر ارزشمند فرهنگی، بتواند آنگونه که شایسته است نسبت به جذب سیاحان و جهانگردان خارجی اقدامات لازم را به عمل آورد. در این زمینه بسیاری از کشورهای پیشرفته و صنعتی توانسته اند از این عناصر محدود کننده و مشروط کننده بطوری دقیق و برنامه ریزی شده بهره برداری کنند که در حین حفظ ارزشها و اصالتهای فرهنگی خویش آنها را به عنوان جاذبه های فرهنگی به جهانگردان معرفی کنند، بنابراین مشروط کننده های صنعت جهانگردی کشور نباید آنچنان مطرح شود که هیچ جهانگرد خارجی به ایران نیاید، بلکه اتفاقاً از مشروط کننده های صنعت جهانگردی باید به عنوان مکانیزمهای جلب جهانگرد استفاده شود (uonsm.blogfa.com).

۲-۱۴-۶ موانع فقهی و مذهبی

بسیاری از جهانگردان غیر مسلمان مشتاق دیدار از اماکن مقدس ایران بوده اند که با توجه به غیر مسلمان بودن و به جا نیاوردن آداب لازم در زمینه ورود به این اماکن با مشکل مواجه بوده و هستند. مادامیکه چنین تنگناهای ساختاری وجود داشته باشد، کوشش در جذب جهانگردان خارجی آنهم جهانگردان غیر مسلمان با موانع و مشکلاتی مواجه خواهد بود (uonsm.blogfa.com).

۲-۱۴-۷ وجود برخی برخوردهای نامناسب در فرودگاه چه در بخش پلیس گذرنامه و چه در گمرک

برخورد صحیح در فرودگاهها به عنوان دروازه های ورودی کشور اثرات تعیین کننده ای را بر ذهن مسافر بر جا می گذارد. بیشترین گلایه اتباع کشورهای منطقه در مراجعه به نمایندگیها در ارتباط با فرودگاه و بویژه گمرک آن است (uonsm.blogfa.com).

۲-۱۴-۸ ضعف تحقیقاتی و پژوهشی در این زمینه

بدلیل ضعف فعالیتهای جهانگردی تحقیق و مطالعه نیز در این زمینه با رکود و محدودیتهای زیادی روبروست. از بین مؤسسات تحقیقاتی دانشگاهها، هیچ یک گرایش خاصی برای تحقیق در زمینه جهانگردی ندارند. در سالهای قبل از انقلاب، طرح جامع جهانگردی کشور توسط مشاورین توریست کنسولت برای دولت ایران تهیه شده بود همچنین در کنار آن طرحهای موردی و منطقه ای زیادی نیز انجام شده بود. لیکن از آنجایی که شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی لازم برای تهیه این طرحها، پیش فرضهای حاکم بر زمان خود را تعیین و دیکته کرده بودند، متأسفانه در حال حاضر هیچکدام از آنها برای شرایط امروز قابل استفاده نیستند (uonsm.blogfa.com).

 

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

پایان نامه مدیریت:تاثیر استفاده از نتایج تحقیق برای تقویت و توسعه گردشگری

بررسی مشکلات و موانع فرهنگی جهانگردی در ایران

موانع و تنگناهای فرهنگی موجود در جهانگردی ایران ابعاد مختلفی دارد که اهم این موانع را می توان به شرح ذیل بر شمرد:

۲-۱۴-۱ بیم از اثرات مخرب جهانگرد بر فرهنگ

نگاهی به دیدگاههای افراد جامعه در ارتباط با ورود جهانگردان به ایران حاکی از آن است که بسیاری از افراد هنوز هم جریانهای توریستی را با دید منفی ارزیابی می کنند و چنین می پندارند که توریسم موجب تخریب و آسیب رسانی به فرهنگهای محلی در کشور می شود.

زمانیکه باور داشته باشیم که فرهنگ غنی و پالایش یافته ای داریم و در پرتو این فرهنگ غنی رفتاری سنجیده و حساب شده با جهانگردی می توانیم داشته باشیم، نباید از جریانهای توریستی وحشتی بخود راه دهیم بلکه ورود جهانگردان را بیشتر نوعی صدور فرهنگ و ارزشهای فرهنگ تلقی کنیم و با گنجاندن تعداد برنامه های اصولی در نحوه مسافرت و سیر و سیاحت جهانگردان از انها را از عناصر فرهنگی خویش متأثر نماییم.

در این زمینه می توان به نحوه تدارک مکانهای مورد بازدید جهانگردان، نحوه اطلاع رسانی به آنها چگونگی تبلیغ استانداردها به الگوها و عناصر فرهنگی خودی و کیفیت سیر و سیاحت اشاره کرد. کیفیتی که بتوان در حین جالب کردن جاذبه های مورد بازدید و خدمات رسانی رفاهی مناسب، بستر مناسبی برای اشاعه فرهنگ و ارزشهای اسلامی فراهم کرد و ضمن ایجاد شرایطی مناسب، توریست در زمان بازگشت به وطن خویش، علاوه بر کسب خاطرات شیرین و جالب با دست مایه های فرهنگی مناسب که آموخته است همراه باشد (uonsm.blogfa.com).

۲-۱۴-۲ پندارهای نادرست جهانگردان از ایران

یکی دیگر از موانع فرهنگی موجود در زمینه جذب توریست به کشور، پندارهای نادرست بسیاری از توریستهای خارجی درباره ایران و پندارهای نابجای پاره ای از مسوولین دیگر کشورها در مورد این کشور می باشد.

انعکاس پاره ای از مسایل بعد از انقلاب به طور نادرست از سوی محافل خبری مختلف در جهان موجب شده است تا پیشینه ذهنی نامناسبی از طرز رفتار ایرانیان با خارجیان ایجاد شود و بسیاری از افراد جهانگرد که خواهان مسافرت به ایران هستند، انگیزه لازم برای مسافرت به ایران پیدا نکنند. پاره ای از اینگونه مسایل به دلیل جو تبلیغاتی غیر واقعی و مسایل ارتباطی جمعی جهانی می باشند. بنابراین نحوه تبلیغ و پیراستن پیش داوریهای موجود از جمله مسایلی است که می بایست در بازایابی توریسم ایران قرار گیرد (uonsm.blogfa.com).

۲-۱۴-۳ عدم تبلیغات مناسب در زمینه جاذبه های سیاحتی ایران

عدم شناخت جهانگردان از جاذبه های کشور موجب کاهش میزان جهانگردی در کشور شده است. علاوه بر آن در خارج از ایران نیز تصویر نامناسبی از کشور ترسیم شده است. لازم است رسانه های ایران بویژه؛ رادیو و تلویزیون نقشی فعال در زمینه معرفی واقعیتهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی ایران ایفا کنند (uonsm.blogfa.com).

۲-۱۴-۴ عدم شناخت سلایق جهانگردان و سیاحان خارجی

یکی از مهمترین ابزارها برای جذب جهانگردان خارجی میزان آشنایی با انگیزه سیاحان، سلایق و علایق آنان است.

با توجه به عناصر فرهنگی، ارزشها و هنجارها حاکم مناسب است که آگاهی و شناخت کافی از علایق و انگیزه های سیاحان خارجی داشته باشیم. بالاخص در ارتباط با سیاحان کشورهای مسلمان و آسیایی که هم از نظر مذهبی و هم از نظر فرهنگی نزدیکی بیشتری با ما دارند (uonsm.blogfa.com).

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد

پایان نامه ارشد:عوامل استفاده از نتایج تحقیق برای تقویت و توسعه گردشگری

فرهنگ و گردشگری

در اکثر موارد فرهنگ علاوه بر اینکه عنصر مهمی در توسعه توریسم محسوب می شود، یکی از ذینفعان این توسعه نیز به شمار می آید. فرهنگ عامل مهمی در ایجاد جذابیت برای توریست های خارجی و همچنین جذب توریست های داخلی و تشویق آنها به سرمایه گذاری محسوب می شود(Arzeni, 2009: 19).

در طول قرن بیستم، توریسم و فرهنگ به عنوان دو متغیر کاملاً مجزای از هم فرض می شدند و به منابع فرهنگی به عنوان میراث گردشگاه نگریسته می شد و به طور گسترده ای به سطح تحصیلات مردم محلی و زیربنای هویت فرهنگ ملی و محلی مربوط می شد. از سوی دیگر به توریسم به عنوان فعالیت های مربوط به استراحت، جدای از زندگی روزمره و فرهنگ مردم محلی نگریسته می شد. این مساله در اواخر قرن بیستم، تغییر چشم گیری یافت و نقش منابع فرهنگی در جذب توریست و برطرف ساختن نفرت از یکدیگر مشهود شد. بویژه از ۱۹۸۰ به بعد، توریسم فرهنگی به عنوان منشأ مهمی برای توسعه اقتصادی به شمار می آید (Arzeni, 2009: 19).

گردشگری فرهنگی برای آشنایی میراث های هنری و فرهنگی،آداب و رسوم، بناهای تاریخی با هدف های آموزشی، تحقیقاتی و پژوهشی، صورت میگیرد. گردشگر فرهنگی مایل به آشنایی با فرهنگ مناطق مختلف، خواهان کاوش در چشم اندازهای فرهنگی جوامع انسانی و درک آن ها است. در این نوع گردشگری به جذابیت های فرهنگی توجه می شود. از قبیل موزه ها، نمایشگاه ها، ارکسترها، نمایشنامه ها، هنرهای دستی، معماری و…در ایران علاوه برموارد فوق، آیین های سنتی نظیر تعزیه، مراسم چهارشنبه سوری، جشن های مذهبی زرتشتی و اسلامی، عزاداری ها مانند محرم و…نیز از جذابیت های فرهنگی می تواند تعریف شود. گردشگری فرهنگی برجسته ترین روش های مبادلات فرهنگی بین مردم کشورها و ارزشمندترین روش های گفتگوی درون فرهنگی است. صنعت گردشگری اغلب ” آداب و رسوم”و” سبک زندگی”غیر بومیان را به عنوان جاذبه های توریستی عرضه می کند(می فروشد). گردشگران نیز اغلب خواستار عرضه آن نوع از فرهنگ و سبک زندگی هستند که به طور قابل ملاحظه ای با فرهنگ و روش زندگی خودشان متفاوت باشد. (شمس و امینی، ۱۳۸۸: ۸۴).

امروزه در بسیاری از کشورها جهانگردی بهترین وسیله برای اعتلای فرهنگ به شمار می رود و می تواند به لحاظ فرهنگی و اجتماعی تغییراتی را روی جوامع میزبان داشته باشد. در واقع گردشگری قبل از آنکه به عنوان یک پدیده اقتصادی مطرح باشد یک امر فرهنگی است، به گونه ای که در پیرامون آن آثار فرهنگی بسیاری شکل می گیرد. گردشگری انسان را با فضاهای جغرافیایی، انسان ها و فرهنگ های دیگر آشنا می سازد.این آشنایی مقدمه ای برای شناخت بیشتر انسان از خویش است .این در حالی است که فرهنگ خود به عنوان جاذبه اصلی گردشگری محسوب می شود. بدون فرهنگ که تفاوت ها را ایجاد می کند همه جا شبیه هم خواهد بود و گردشگری عینیت نخواهد داشت (پاپلی یزدی و سقایی، ۱۳۸۶ ،ص ۸۸ )

تمایل به شناخت پدیده ها و کسب آگاهی از ناشناخته ها از خصایص اصلی است که انسان از دیرباز به وجود آن در نهاد و فطرت خود پی برده است. نمود این خصیصه در بسیاری از رفتارها و اندیشه های بشر قابل مشاهده است از جمله سیر و سفر، تحرک و جابجایی برای دیدن، شنیدن و احساس کردن آنچه که قبلاً تجربه نکرده یا به آن علاقمند نبوده ایم. این خصیصه رفتار بشری مانند سایر خصلت های رفتاری او، ماهیتی فرهنگی دارد؛ به این معنی که انگیزه ها، اهداف و رفتار گردشگران و میزبانان با توجه به فرهنگی که به آن تعلق دارند، از جامعه ای به جامعه دیگر متفاوت است .به بیان دیگر، گردشگری پاسخی به نیاز فطرت جستجو گر انسان به کشف اسرار زندگی گذشتگان، آشنایی با فرهنگ ملل دیگر و گریز از یکنواختی محیط کار و زندگی معمولی است؛ از این رو گردشگری فعالیتی فرهنگی است.

گردشگری با ا نسان و انگیزه ها، خواستها و آ رزوهای او که منبعث از فرهنگ جامعه است ارتباط دارد، به حدی که می توان گفت محرک اصلی گردشگری، در واقع همین اختلاف فرهنگ هاست (ضرغام، ۳۹۱:۱۳۷۶ ). گردشگری فرهنگی، بخش مهمی از تقاضای جهانی گردشگری را تشکیل می دهد. طبق آمار سازمان جهانی گردشگری ۳۷ درصد گردشگری بین الملل با انگیزه فرهنگی انجام می شود و این تقاضا سالانه در حال افزایش است. رشد گردشگری فرهنگی و گردشگری میرا ث به عنوان عناصر گردشگری نوین، توجه سیاست گذاران و محققان را در سراسر دنیا به خود جلب کرده است، به طوری که امروزه در ادبیات گردشگری مطالب زیادی درباره گردشگری فرهنگی به چشم می خورد Richards, 2002: 9)).

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

برای دیدن جزئیات بیشتر ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک زیر مراجعه نمایید:

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد