مقالات

گندمکاران، سازگاری، حساسیت،، گندمکارانی، شغل

دانلود پایان نامه

ا کوچکتر مساوی 1 به گندمکاران آسیب پذیر اختصاص می یابد. بنابراین نتایج نشان داد که 23 درصد گندمکاران آسیب پذیری هستند، حدود 75 درصد جمعیت گندمکاران نسبت به خشکسالی آسیب پذیر هستند و حدود 2 درصد آنان شدیداً آسیب پذیرند (جدول40-4).
جدول 40-4 سطح بندی آسیب پذیری گندمکاران
بدون آسیب پذیری
آسیب پذیر
شدیداً آسیب پذیر
3-4 آمار استنباطی
1-3-4 آزمون های همبستگی
1-1-3-4 رابطه بین ویژگی های فردی گندمکاران با حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری آنان نسبت به خشکسالی
نتایج بررسی رابطه بین حساسیت گندمکاران نسبت به خشکسالی و ویژگی های فردی آنان در جدول 41-4 آمده است. همانطور که مشاهده می شود، سن گندمکاران با حساسیت آنان نسبت به خشکسالی رابطه منفی و معناداری دارد. بنابراین می توان گفت هر چه سن کشاورزان بالاتر می رود حساسیت آنان نسبت به خشکسالی کمتر می شود. همچنین تعداد افراد خانوار گندمکاران با حساسیت آنان نسبت به خشکسالی رابطه منفی و معناداری دارد. بنابراین میتوان گفت، هر چه تعداد افراد خانوار گندمکاران بیشتر بوده است، حساسیت آنها نسبت به خشکسالی کمتر میباشد.
همچنین نتایج بررسی رابطه بین ظرفیت سازگاری گندمکاران و ویژگی های فردی آنان در جدول 41-4 آمده است. همانطور که مشاهده می شود، سن گندمکاران با ظرفیت سازگاری آنان نسبت به خشکسالی رابطه معناداری ندارد. تعداد افراد خانوار گندمکاران با ظرفیت سازگاری آنان نسبت به خشکسالی رابطه مثبت و معناداری دارد. بنابراین هر چه تعداد افراد خانوار بیشتر باشد، ظرفیت سازگاری آنان نسبت به خشکسالی بیشتر است. این ارتباط ممکن است به این دلیل باشد که با افزایش تعداد افراد خانوار، تعداد افراد شاغل و در نتیجه سرمایه مالی بیشتر میشود که سبب افزایش ظرفیت سازگاری می گردد.
نتایج بررسی رابطه بین آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی و ویژگی های فردی آنها نیز در جدول 41-4 آمده است. همانطور که مشاهده می شود، سن گندمکاران با آسیب پذیری آنان نسبت به خشکسالی رابطه منفی و معناداری دارد. بنابراین می توان گفت هر چه سن کشاورزان بالاتر می رود آسیب پذیری آنان نسبت به خشکسالی کمتر می شود. همچنین تعداد افراد خانوار گندمکاران با آسیب پذیری آنان نسبت به خشکسالی رابطه منفی و معناداری دارد. بنابراین هر چه تعداد افراد خانوار گندمکاران بیشتر باشد، آسیب پذیری آنها نسبت به خشکسالی کمتر بوده است.
جدول 41-4 رابطه بین ویژگی های فردی گندمکاران با حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری آنان نسبت به خشکسالی
نوع ضریب همبستگی
ظرفیت سازگاری
پیرسون
**475/0-
**248/0-
**228/0-
*145/0
**238/0-
*معنی داری در سطح 05/0 **معنی داری در سطح 01/0
2-3-4 آزمون های مقایسه میانگین
در این قسمت از تحقیق فرضیه های مقایسه ای با استفاده از آزمون های پارامتری t مستقل و تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون های ناپارامتری من وایتنی و کروسکال والیس آزمون شده اند.
1-2-3-4 مقایسه میانگین در معرض قرار گرفتن، حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس محل سکونت
به منظور مقایسه میانگین در معرض قرار گرفتن، حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر محل سکونت گندمکاران، از آزمون t مستقل استفاده شد. بر اساس جدول 42-4 بین در معرض قرار گرفتن گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب محل سکونت، تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد.
بین حساسیت گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب محل سکونت، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شده است. به این صورت که گندمکاران روستایی از گندمکاران شهری حساسیت بیشتری نسبت به خشکسالی دارند. این امر می تواند به این دلیل باشد که گندمکاران روستایی تنوع منبع درآمد کمتری نسبت به گندمکاران شهری دارند و بیشتر آنان فقط به کشاورزی می پردازند و منبع درآمد دیگری ندارند، در نتیجه وابستگی آنان به درآمد حاصل از گندم بیشتر از گندمکاران شهری می باشد. همچنین گندمکاران شهری مورد مطالعه اکثراً کشت آبی و منبع آب رودخانه دارند در نتیجه امکان عدم دسترسی به آب کمتری دارند نسبت به گندمکاران روستایی که اغلب کشت دیم و یا مختلط دارند. بنابراین به طور کلی می توان گفت گندمکاران روستایی وابستگی به درآمد بیشتر و امکان دسترسی به آب کمتری دارند، درنتیجه حساسیت بیشتری نسبت به خشکسالی دارند.
بین ظرفیت سازگاری گندمکاران بر حسب محل سکونت، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شده است. به این ترتیب که گندمکاران روستایی نسبت به گندمکاران روستایی ظرفیت سازگاری بالاتری در شرایط خشکسالی دارند. این امر ممکن به این دلیل باشد که گندمکاران روستایی سرمایه طبیعی، سرمایه اجتماعی و سرمایه مالی بیشتری نسبت به گندمکاران شهر دارند (جدول 42-4).
گندمکاران شهر و روستا از نظر آسیب پذیری نسبت به خشکسالی با هم تفاوت آماری معنادار در سطح یک درصد داشته اند. به این ترتیب که گندمکاران روستایی نسبت به خشکسالی آسیب پذیرتر از گندمکاران شهری بوده اند. همانطور که در جدول 42-4 مشاهده می شود، حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران روستایی بیشتر از گندمکاران شهری بوده است. با توجه به این که آسیب پذیری با حساسیت رابطه مستقیم و با ظرفیت سازگاری رابطه معکوس دارد و افزایش حساسیت و ظرفیت سازگاری گندمکاران روستایی مورد مطالعه، باعث افزایش آسیب پذیری آنان شده است، میتوان گفت که حساسیت تأثیر بیشتری در آسیب پذیری گندمکاران دارد و ظرفیت سازگاری تأثیر کمتری دارد (جدول 42-4).
جدول42-4 مقایسه میانگین در معرض قرار گرفتن، حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس محل سکونت
محل سکونت
آماره t
معنی داری
روستا (224n=)
1502/0
455/0-
650/0
شهر (49n=)
1747/0
حساسیت
روستا(224n=)
6503/0
**707/12
000/0
شهر(49n=)
1659/0
5068/0
**432/5
3778/0
آسیب پذیری
2973/0
**445/6
0373/0-
**معنی داری در سطح 01/0
2-2-3-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع شغل
به منظور مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر اساس نوع شغل گندمکاران، از آزمون من وایت نی استفاده شد. بر اساس جدول 43-4 بین حساسیت گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع شغل، تفاوت آماری معناداری در سطح پنج درصد مشاهده شد. به این ترتیب که گندمکارانی که نوع شغل آنان ترکیبی است، حساسیت بیشتری نسبت به گندمکارانی که نوع شغل آن ها صرفاً کشاورزی است داشته اند. این امر ممکن است به این دلیل باشد که گندمکارانی که نوع شغل آنان ترکیبی است، علی رغم آنچه انتظار می رفت، وابستگی به درآمد حاصل از گندم بیشتری داشته اند.
ظرفیت سازگاری بین گندمکاران بر حسب نوع شغل، تفاوت آماری معناداری در سطح پنج درصد دارد. به این ترتیب که گندمکارانی که نوع شغل آنان ترکیبی است، ظرفیت سازگاری بیشتری نسبت به گندمکارانی که نوع شغل آن ها صرفاً کشاورزی است داشته اند. این امر ممکن است به این دلیل باشد که گندمکارانی که نوع شغل آنان ترکیبی است، سرمایه طبیعی و سرمایه مالی بیشتری دارند.
بین آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب شغل آنان تفاوت آماری معنادار مشاهده نشد. بنابراین می توان گفت، تفاوت معنادار میانگین حساسیت و ظرفیت سازگاری گندمکاران مورد مطالعه بر حسب نوع شغل، تأثیری در آسیب پذیری آنان از خشکسالی نداشته است (جدول 43-4).
جدول43-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس شغل اصلی
شغل اصلی
میانگین رتبه
آماره U
معنی داری
ترکیبی(258=n)
87/140
**5/936
صرفاً کشاورزی(15=n)
43/70
ترکیبی (258=n)
35/139
*1328
041/0
53/96
72/138
1492
136/0
47/107
*معنی داری در سطح 05/0 **معنی داری در سطح 01/0
4-2-3-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع فعالیت کشاورزی
به منظور مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر اساس نوع فعالیت کشاورزی آنان، از آزمون کروسکال والیس استفاده شد. نتایج جدول 44-4 نشان می دهد که بین حساسیت گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع فعالیت کشاورزی، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد وجود دارد. به این ترتیب که گندمکارانی که هر سه نوع فعالیت زراعت و دامداری و باغداری را داشتند، بیشترین حساسیت به خشکسالی و گندمکارانی که فقط به زراعت مشغول بودند، کمترین حساسیت به خشکسالی را دارند. در توضیح این امر می توان گفت، گندمکارانی که هر سه نوع فعالیت زراعت و دامداری و باغداری را داشتند امکان عدم دسترسی به آب بیشتری دارند، نسبت به گندمکارانی که صرفاً به زراعت مشغولند. به عبارت دیگر گندمکارانی که هر سه نوع فعالیت کشاورزی را دارند امکان دسترسی به آب کمتری دارند، در نتیجه حساسیت بیشتری نسبت به خشکسالی دارند که در نهایت سبب آسیب پذیرتر شدن آنان نسبت به خشکسالی می شود.
بین ظرفیت سازگاری گندمکاران بر حسب نوع فعالیت کشاورزی، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد وجود دارد. به این صورت که گندمکارانی که زراعت و دامداری داشتند، بیشترین ظرفیت سازگاری را داشتند و گندمکارانی که فقط به زراعت می پردازند، کمترین ظرفیت سازگاری را داشتند. این امر ممکن است به این دلیل باشد که گندمکارانی که علاوه بر زراعت به دامداری می پردازند، سرمایه مالی بیشتری دارند. همچنین گندمکارانی که فقط به زراعت می پردازند، سرمایه مالی کمتری دارند.
بین آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع فعالیت کشاورزی آنان تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد. همانطور که مشاهده می شود تفاوت معنادار حساسیت و ظرفیت سازگاری گندمکاران براساس نوع فعالیت کشاورزی، تفاوت معناداری در آسیب پذیری گندمکاران از خشکسالی بر اساس نوع فعالیت کشاورزی آنان ایجاد نکرد.
جدول44-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع فعالیت کشاورزی
میانگین رتبه
آماره2χ
زراعت(155=n)
85/121
**901/13
003/0
زراعت و دامداری(20=n)
55/151
زراعت و باغداری(86=n)
74/155
زراعت و دامداری و باغداری (12=n)
08/174
45/106
**832/60
000/0
70/212
42/165
75/201
04/136
807/4
186/0
00/109
81/147
58/118
**معنی داری در سطح 01/0
5-2-3-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع کشت
به منظور مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر اساس نوع کشت آنان، از آزمون کروسکال والیس استفاده شد. بر اساس نتایج جدول 45-4، بین حساسیت گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع کشت، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد وجود دارد. به این ترتیب که حساسیت گندمکاران آبی بیشتر از گندمکاران مختلط و دیم است. گندمکاران دیم نیز کمترین حساسیت را نسبت به خشکسالی دارند. گندمکاران دیم به دلیل خشکسالی، درآمد حاصل از گندم کمی دارند که سبب وابستگی کمتر آنان به این درآمد می شود.
بین ظرفیت سازگاری گندمکاران بر حسب نوع کشت، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شد. به این ترتیب که گندمکاران مختلط بیشترین ظرفیت سازگاری و گندمکاران دیم کمترین ظرفیت سازگاری را داشتند. این تفاوت ممکن است به این دلیل باشد که گندمکارانی که هم کشت آبی دارند و هم کشت دیم، سرمایه مالی و طبیعی بیشتری دارند نسبت به گندمکارانی که فقط کشت دیم دارند.
بین آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع کشت، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شد. به این ترتیب که گندمکاران دیم بیشترین آسیب پذیری و گندمکاران آبی کمترین آسیبپذیری نسبت به خشکسالی را داشتند.
جدول45-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع کشت
نوع کشت
آماره2χ
آبی(225=n)
66/155
**335/45
دیم(27=n)
52/57
مختلط(21=n)
12/82
06/141
**132/11
004/0
00/90
90/153
43/118
**678/73
04/241
19/202
**معنی داری در سطح 01/0
5-2-3-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع مالکیت اراضی
به منظور مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر اساس نوع مالکیت اراضی آنان، از آزمون کروسکال والیس استفاده شد. بر اساس نتایج جدول 46-4، بین حساسیت گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع مالکیت اراضی، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شد. به این ترتیب که حساسیت گندمکاران با اراضی سهم بری بیشتر از گندمکاران دیگر است. گندمکاران با اراضی اجاره ای نیز کمترین حساسیت را نسبت به خشکسالی داشتند.
بین ظرفیت سازگاری گندمکاران بر حسب نوع مالکیت اراضی، تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد.
بین آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع مالکیت، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شد. به این ترتیب که گندمکاران با اراضی سهم بری، بیشترین آسیب پذیری و گندمکاران با اراضی اجاره ای کمترین آسیبپذیری نسبت به خشکسالی را داشتند. به طور کلی گندمکاران با اراضی سهم بری، بیشترین حساسیت و بیشترین آسیب پذیری و گندمکاران با اراضی اجاره ای کمترین حساسیت و کمترین آسیبپذیری نسبت به خشکسالی را داشتند.
جدول46-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع مالکیت زراعی
نوع مالکیت
شخصی(241=n)
54/132
**492/27
اجاره ای(10=n)
95/75
سهم بری(22=n)
59/213
73/139
094/4
129/0
80/142
41/104
93/126
**252/36
50/178
50/228
**معنی داری در سطح 01/0
5-2-3-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع منبع آب
به منظور مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر اساس نوع منبع آب آنان، از آزمون کروسکال والیس استفاده شد. بر اساس نتایج جدول 47-4، بین حساسیت گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع منبع آب، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شد. به این ترتیب که حساسیت گندمکاران با منبع آب رودخانه بیشتر از گندمکاران دیگر است. گندمکاران با منبع آب باران نیز کمترین حساسیت را نسبت به خشکسالی داشتند.
بین ظرفیت سازگاری گندمکاران بر حسب نوع منبع آب، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شد. به این صورت که گندمکارانی که چاه دارند، ظرفیت سازگاری بالاتری دارند. گندمکارانی که منبع آب آن ها باران است، کمترین ظرفیت سازگاری را دارند.
بین آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب نوع منبع آب، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شد. به این ترتیب که آسیب پذیری گندمکاران با منبع آب باران بیشتر از گندمکاران دیگر است. گندمکاران با منبع آب رودخانه نیز کمترین آسیب پذیری را نسبت به خشکسالی داشتند.
جدول47-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس نوع منبع آب
رودخانه (220=n)
61/148
**196/33
چاه (26=n)
31/121
باران (27=n)
56/136
**081/21
50/189
08/123
**138/54
73/146
5-2-3-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس تحت پوشش بودن بیمه محصولات
به منظور مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر اساس تحت پوشش بودن بیمه محصولات، از آزمون tمستقل استفاده شد. بر اساس نتایج جدول 48-4، بین حساسیت گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب تحت پوشش بودن بیمه محصولات، تفاوت آماری معناداری در سطح یک درصد مشاهده شد. به این ترتیب که حساسیت گندمکارانی که محصول خود را بیمه نکرده اند، بیشتر از گندمکارانی بود که محصول خود را بیمه کرده اند.
بین ظرفیت سازگاری گندمکاران بر حسب تحت پوشش بودن بیمه محصولات، تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد.
بین آسیب پذیری گندمکاران نسبت به خشکسالی بر حسب تحت پوشش بودن بیمه محصولات، تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد.
جدول48-4 مقایسه میانگین حساسیت، ظرفیت سازگاری و آسیب پذیری گندمکاران بر اساس استفاده یا عدم استفاده از بیمه محصول
بیمه محصول
آماره t
بلی(170=n)
4773/0
** 718/3
خیر(103=n)
6156/0
4935/0
800/0-
424/0
4777/0
2531/0
691/0-
490/0
2229/0
**معنی داری در سطح 01/0
3-3-4 تحلیل خوشه ای143
تحلیل خوشه ای یکی از روش های پرکاربرد در بسیاری از مطالعات علمی است. این روش به محقق امکان میدهد تا بر مبنای همگنی موجود در بین موارد و موضوعات مورد مطالعه، آن ها را به شیوه ای مناسب طبقه بندی کرده و مورد تفسیر قرار دهد(کلانتری، 1391). خوشه بندی144، تقسیم یک گروه ناهمگن به چندین زیر گروه همگن است که در جستجوی حداکثرسازی تفاوت بین گروه ها و

92