پایان نامه قراردادهای بین المللی

دانلود پایان نامه

و آشکار، قانون حاکم بر قرارداد را ذکر نمی کنند. ایم مورد حتماً بخاطر این نیست که این مورد را فراموش نموده باشند، بلکه شاید بخاطر این باشد که متعاملین بر روی یک قانون خاص، بعنوان قانون حاکم بر قرارداد ، موافقت نداشته باشد.
با مطالعه قواعد داوری(ضمیمه4) و قواعد تجارت الکترونیکی134 برای بورس ICE ضمیمه 5ذکر میگردد، مرجع پیش فرض 135 برای رسیدگی به دعوای در غیاب انتخاب صریح متعاملین، کمیته داوری 136 بورس خواهد بود. این کمیته، مطابق قواعد داوری بورس، مورد اختلاف را حل و فصل خواهد نمود.
لیکن در حالتهای کلی، تشخیص قانون حاکمی که بطور ضمنی مورد توافق متعاملین بوده باشد، کار چندان ساده ای نیست. لیکن بررسی موارد زیر می تواند در استنباط اراده ضمنی متعاملین موثر واقع شود:
بند1-تابعیت متعاملین متعلق به چه کشورهایی است
بدین معنی که فروشنده و خریدار، دارای چه تابعیتی هستند. اگر خریدار یا فروشنده شخص حقیقی باشد، کشوری که تابعیت فرد متعلق به آن است، کشور مورد نظر است. در حالتیکه خریدار یا فروشنده، یک شخص حقوقی مثل یک شرکت خصوصی یا یک شرکت چند ملیتی باشد، مرکز اصلی تجارت(دفتر مرکزی)آن شرکت، در هر کشوری که باشد،تابعیت آن کشور نیز مربوط به همان کشور خواهد بود. در حالتیکه خریدار یا فروشنده، یک نماینده الکترونیکی137 باشد که بطور واسطه ای در حال معامله است، تابعیت کارفرمایی که نماینده الکترونیکی از طرف وی در حال معامله است، مشخص کننده کشور مورد نظر خواهد بود.
بند2- نفت یا گاز معامله شده مربوط به کدام کشور است
در این قسمت بررسی می شود که موضوع قرارداد ، نفت خام یا طبیعی ، متعلق به چه کشوری است و محل استخراج اولیه آن در کجا بوده است. مثلا در قرارداد
ICE Dutch TTF Natural Gas Futuers خرید و فروش گاز طبیعی تولید شده در کشور آلمان، موضوع اصلی معامله و قرارداد است.

بند3- نفت و گار معامله شده در کجا باید تحویل شود
در این قسمت بررسسی می شود، که محل تحویل موضوع معامله در کدام کشور است و نفت خام یا گاز طبیعی در کدام کشور باید تحویل شود. محل تحویل نفت خام یا گاز طبیعی معمولا محل مصرف نهایی این محصولات است که در هنگام عقد قرارداد ، توسط خریدار تعیین می گردد.
بند4- متصدی حمل نفت و گاز معامله شده چه تابعیتی دارد
متصدیان حمل مخصوصا در خصوص گاز طبیعی، از قبل تعیین شده اند و در قالب قراردادهای استاندارد و تعرفه های استاندارد، عملیات انتقال نفت یا گاز را از مکان فروشنده تا مکان خریدار بر عهده داشته و تحویل و تسلیم مبیع را بر عهده دارند. برای مثال در قرارداد
ICE Dutch TTF Natural Gas Futues گاز طبیعی مورد معالمه، از طریق خطوط لوله انتقال شرکت GTS138 که مرکزش در هند واقع است، منتقل و تحویل می شود.
بند 5- نفت و گاز معامله شده، با چه ارزی معامله شدند
برای قراردادهای الکترونیکی فروش نفت و گاز، بنابر موقعیت استقرار سامانه معاملاتی مربوطه، معمولا یک ارز پیش فرض وجود دارد، هرچند که تغییر این ارز پیش فرض با توافق فروشنده و خریدار، کاملا امکان پذیر است. برای مثال در قرارداد فروش گازطبیعیICE Dutch TTF Natural Gas Futues بخاطر استقرار سامانه معاملاتی TTF در هند و در اتحادیه اروپا، ارز پیش فرض برای قرارداد یورو است ولی برای معاملات انجام شده در سامانه Globex در آمریکا، ارز پیش فرض ، دلار آمریکا(USD) می باشد.
بند6- مرکز اصلی تجاری سامانه معامله گر در چه کشوری مستقر است
بمنظور تسهیل معاملاتی و رفاه معامله گران و جذب حداکثری معاملات از بازار سرمایه، اکثر سامانه های معامله گر دارای شعبات مختلف در سراسر دنیا می باشدکه هیچ تفاوت معاملاتی بین شعبات و شعبه مرکزی وجود ندارد. برای مثال سامانه ICE دارای سه شعبه در اروپا ، آمریکا و کانادا می باشد ولی این سامانه در اروپا و در کشور انگلستان مستقر است.

بند7- کشورهای دخیل در انتقال نفت و گاز معامله کدام هستند
در این شرایط ، دو حالت کاری قابل تشخیص است:
تحویل نفت و گاز بصورت منقطع(BATCH)
در این حالت که معمولا برای نفت خام139 و میعانات گازی صادق است، حمل محموله معمولا توسط کشتی انجام میشود، نفتکشهای تجاری140 ، کشتیهای غول پیکر و عظیم الجثه ای هستند که ظرفیت بارگیری آنها بیش از 000/200تن متریک است. هزینه حمل با نفتکشها بسیار پایین تر از حمل با قطار و کامیون و در حد 2سنت آمریکا برای هر گالن141 است. مطابق کنوانسیون حقوق دریاها142 ، کلیه کشتیهای تجاری، می بایست در یک کشور ثبت شوند143 . به این کشور، کشور صاحب پرچم144 می گویند. کشتیها در دریای آزاد، تحت صلاحیت قضایی کشور صاحب پرچم قرار دارند145 کشتیها می بایست پرچم را برای شناسایی هویت خود، همواره بر روی عرشه خود ، بر افراشته نگه دارند. در مورد کشتیها ممکن است کشور سازنده کشتی، کشور مالک کشتی، کشور اجاره کننده کشتی، کشور مالک محموله و کشور صاحب پرچم کشورهای متفاوتی باشد و تعیین میزان اولیه متعاملین برای دخالت این کشورها در پروسه حمل و نقل مبیع، راه گشای کشف اراده ضمنی متعاملین خواهد بود.
انتقال نفت و گاز از طریق خطوط لوله پیوسته(continous)
در این حالت که اغلب برای انتقال گار طبیعی انتخاب می شود، موضوع معامله یا بصورت مستقیم و یا غیرمستقیم(سوآپ) و از درون شبکه لوله های قطور کار گذاشته شده زیر زمین یا زیر دریا، بین کشورهای تولید کننده(که الزاماً طرف معاملاتی فروشنده ، در قرارداد الکترونیکی نیست) و خریدار(که معمولاً مصرف کننده نهایی است) منتقل شده و به خریدار تحویل می شود.
روش مستقیم، روش معمولی انتقال است که متصدی حمل بطور معمول استفاده می کند و یک خط لوله انتقال فیزیکی، بین مبدا و مقصد ، وجود دارد و هر مقدار و یا هر ترکیب درصدی که در لوله نفت و یا گاز پمپ می شود، در انتهای خط به تحویل به مشتری می شود.
روش غیر مستقیم یا روش معاوضه ای (سوآپ)، بدین صورت است که متصدی حمل با کشورها در طول مسیر انتقال مذاکره می کند و بجای اینکه در کل کشورهای واسطه یک خط لوله فیزیکی وجود داشته باشد و در تمام این مسیر خط لوله احداث شود، کشور واسطه در یک مرز قلمرو خود، نفت یا گاز را از متصدی حمل تحویل می گیرد و به مصرف می رساندو در نقطه مرزی دیگر، نفت یا گاز با همان مقدار و با همان ترکیب درصد از محصولات پالایشی خود را تحویل متصدی
حمل می دهد حق الزحمه ای از این بابت دریافت می کند. مثلا برای انتقال گاز ترکمنستان به خلیج فارس، ایران ، گاز ترکمنستان را در شمال ایران تحویل می گیرد و به مصرف استانهای شمالی خود می رساند و بجای آن، به همان مقدار گاز به مشتریان ترکمنستان در خلیج فارس تحویل میدهد و حق الزحمه هم دریافت می کند.
در انتقال پیوسته، کشورهای واسطه ای که در مسیر انتقال نفت و گاز هستند(مخصوصا در روش معاوضه ای)می توانند در تعیین ضمنی قانون حاکم بر قرارداد، بسیار تعیین کننده باشد. با شناخت و تعیین کشورهای مسیر انتقال موضوع معامله و تعیین درجه اهمیت هریک؛ از طریق طول خط انتقالی که در هر کشور وجود دارد و نهایتا تعیین اینکه متعاملین چقدر در انتخاب مسیر انتقال و انتخاب کشورهای واسطه ای در مسیر انتقال اطلاع و یا توافق داشته اند، می توان به توافق ضمنی و اراده پنهان متعاملین بیشتر پی برد.
لذا با تعیین دقیق پاسخ پرسشهای فوق، و بررسی تعمق روابط متعاملین با کشورهای مربوطه، میتوان اراده ضمنی و توافق پنهان متعاملین را، در صورت وجود کشف و استنباط نمود.
تعیین قانون حاکم با بررسی عوامل ارتباط با قرارداد
در حالتی که تعیین قانون حاکم بر قرارداد بطور مستقیم یا غیر مستقیم(ضمنی)از متن قرارداد و توافقات متعاملین میسر نباشد، با توصیف 146 قرارداد و تعیین عوامل ارتباط، سعی می شود تا برای قرارداد منعقده، یک قانون و یا نظام حقوقی که بیشترین ، نزدیکترین و قویترین ارتباط را با قرارداد داشته باشد، تعیین نمود.
در مرحله توصیف، قانون مقر محکمه ای که رسیدگی در آن جریان است، حاکم بوده و توصیف بر مبنای آن صورت می گیرد.147
در قراردادهای بین المللی الکترونیکی نفت و گاز، که ماهیتادر طبقه قراردادهای بیع بین المللی کالا طبقه بندی می شوند، بین مرحله انعقاد قراردارد و مرحله اجرای قرارداد می بایست قائل به تفکیک شد.
در مرحله انعقاد، که مسائل شکلی و نحوه تشکیل قرارداد و ضمیمه شدن حقوقی قبول به ایجاب را پوشش می دهد، معمولاً قانون مقر سامانه معامله گر حاکم است. علت این امر را در قوانین ملی کشورها می توان جستجو نمود که قراردادها را از نظر شکلی تابع قانون محل انعقاد عقد دانسته اند مثلا در قراردادهای معامله شده در سامانه ICE که در مقر اصلی لندن مستقر است، قانون انگلیس حاکم بر آن خواهد بود.
برای حالتیکه به قانون حاکم بر قرارداد در مرحله اجرا، در متن قرارداد بین المللی الکترونیکی نفت و گاز اشاره ای نشده باشد، عوامل ارتباط زیر را می توان مورد ملاحظه قرار داد:
گفتار1- محل مذاکرات پیش از عقد
در مورد قراردادهای بین المللی الکرونیکی نفت و گاز، مذاکرات پیش از عقد معمولا در محیط سامانه معامله گر و از طریق فضای مجازی انجام می شود. فروشندگان ، کلیه اطلاعات مورد نیاز خریداران را طی قراردادهای استاندارد فروش، در معرض بازدید خریداران قرار می دهند و خریداران با اتکا به همین شرایط تثبیت قراردادی، فارغ از این جزئیات، تمرکز خود را معطوف به قیمت روز
و پیش بینی صحیح نوسازان بازار و نوسانات آینده قیمت نفت و گاز می نمایند. لذا محل این مذاکره می تواند محل استقرار فیزیکی (سخت افزار)سامانه معامله گر تلقی گردد. بطور مثال برای سامانه الکترونیکی ICE ، این مکان کشور انگلیس می باشد.
گفتار2- محل انعقاد قرارداد
همانگونه که قبلاً نیز ذکر گردید محل انعقاد عقد در قراردادهای بین المللی الکترونیکی نفت و گاز، محل استقرار فیزیکی(سخت افزار)سامانه الکترونیکی معامله گر می باشد.

این مورد از آنجا ناشی می شود که معامله گران در محیط فضای مجازی ، فاقد هرگونه عنصر مکانی تثبیت شده می باشند. خریداران با رایانه های شخصی خود، در حین مسافرت با قطار ، کشتی ، هواپیما و اتومبیل شخصی، بطور الکترونیکی دعوت به ایجاب، ایجاب متقابل، قبول و یا قبول مشروط را اعلام و ارسال نموده و فروشندگان نیز در هرکجای دنیا با هرگونه وضعیت و موقیت جغرافیایی، می توانند قبول را دریافت و مطالعه نمایند. لذا انتساب موقعیتهای محدود سنتی مثل مکان تجارت اصلی معامله گران نمی تواند وضعیت های پیچیده معاملاتی امروزه را توصیف نماید. مثال زیر شاید بتواند مقداری از پیچیدگی معاملاتی اینگونه قراردادها را تشریح نماید. درنظر بگیرید یک خریدار(واسط یا دلال)چینی الاصل برای یک شرکت چند ملیتی که ماهیتا هلندی است ولی دفتر مرکزی آن در بایرن آلمان است کار می کند، و این چینی در دفتر فرعی دوبی در امارات متحده عربی فعالیت می کند، مقدار دو میلیون نفت برنت (انگلیس) را توسط سامانه معامله گر Globex ، مستقر در نیویورک آمریکا، در حالیکه درون یک کشتی با پرچم کشور اروگوئه در حال مسافرت است و درحال عبور از تنگه هرمز که تحت حاکمیت جمهوری اسلامی ایران است، برای تحویل به پالایشگاهی در ونزوئلا خرید می نماید. چگونه می توان نزدیک ترین و موثر ترینمکان نسبت به این قرارداد الکترونیکی را از بین کشورهای چین-هلند-آلمان-امارات متحده عربی –انگلیس-آمریکا-اروگوئه-جمهوری اسلامی ایران-ونزوئلا تشخیص داد؟
لذا محل انعقاد قرارداد الکترونیکی را محل استقرار فیزیکی (سخت افزار) رایانه معامله گر مرکزی فرض می نمایند. چرا که کلیه تراکنشهای معاملاتی ، اعم از مذاکرات پیش از عقدیا در حین عقد قرارداد، در حافظه دائمی این رایانه ذخیره دائم میشودو از روی آن قایل بازخوانی و بازیافت می باشد. لذا محل ثبت و محل انعقاد قرارداد در مکانی فرض میشود که این رایانه مرکزی در آنجا مستقر می باشد.
گفتار 3- محل اجرای عقد
محل اجرای عقد در قراردادهای بین الملی الکترونیکی نفت و گاز به دو حالت تفکیک می شود. حالت اول، حالتی است که انجام موضوع قرارداد که همان بیع نفت و گاز است، با تبادل مبلغ معامله (ثمن معامله) انجام یافته تلقی میگردد. این مورد در حقوق کشورهایی حقوق نوشته 148 مثل ایران و فرانسه 149 صادق است. پرداخت وجه در معاملات بین المللی نفت و گاز معمولا با استفاده از درگاه های پرداخت الکترونیکی در سامانه انجام می شود. این درگاه با حسابهای کاربری الکترونیکی شخصی معامله گران که سامانه معامله گر برای افراد گشایش می کند، فعالیت می نماید. وجوه خریداران به حساب سامانه معامله گر مرکزی واریز می شود و حساب کاربری خریدار در سامانه به همان مبلغ شارژ می گردد. خریدار با بررسی مبالغ و قراردادهای قابل معامله و شرایط معاملاتی آنها، معاملات مورد نظر و مبالغ مربوطه را انتخاب و تایید می نماید و سامانه معامله گر مرکزی ، متناسب با معاملات نهایی تأیید شده، از حساب کاربری خریداران کسر می نماید و به حساب کاربری فروشنده اضافه می نماید. در پایان معاملات، خریداران و فروشندگان موجودی حسابهای کاربری خود در سامانه معامله گر را بطور الکترونیکی ، به حساب بانکی خود منتقل می کنند. لذا در حالت نخست، محل اجرای عقد را باید محل استقرار معامله گر تلقی نمود چرا که ملاک اجرای عقد، محل پرداخت ثمن است و پرداخت ثمن نیز ، در تراکنش بین حسابهای درون سامانه معامله گر انجام شده است. لذا محل اجرای عقد، محل استقرار فیزیکی سامانه معامله گر است که کلیه تراکنشها درون حافظه دائمی آن ثبت و ذخیره دائم می شود.
در حالت دوم، که در کشورهای حقوق نانوشته(کامن لا150 )مثل انگلیس متداول است، انجام بیع، منوط به قبض مبیع و تسلیم کالا به خریدار است151 9 و معامله زمانی انجام شده تلقی میشود که مبیع طبق شرایط مندرج در قرارداد، به خریدار تحویل می شود. در قراردادهای بین المللی نفت و گاز این مورد بدین معنی است که محل اجرای قرارداد ، محلی است که بطور فیزیکی نفت و گاز در آنجا تحویل به خریدار می شود. این مکان بنا بر شرایط معاملاتی می تواند مکانهای مختلفی باشدکه به توافق معامله گران بستگی دارد و در قرارداد ذکر میشود. در مورد نفت خام ، مراکز انبارش و آماده سازی اولیه وجود دارد که فروشندگان ، نفت خود را به آن ترمینالها تحویل می دهند و با انجام معامله ، خریداران مقدار نفت معامله شده را از سامانه فروشنده تحویل می گیرند. لذا مکان تحویل نفت خام به متصدی حمل خریدار که مکان ترمینال های انبارش و ذخیره سازی نفت خام می باشد ، مکان اجرای قرارداد در این حالت می باشد.
در مورد گاز طبیعی، وضعیت متفاوتی حاکم است. گاز طبیعی معمولا از طریق لوله به خریدار تحویل می شود. این مورد گاهی اوقات برای نفت خام نیز بکار می رود و نفت خام از طریق لوله به خریدار تحویل می شود. در این حالت ، در اغلب اوقات برای انتقال نفت یا گاز از شبکه لوله های استیجاری استفاده می نماید و گاهی اوقات نیز روش معاوضه ای(سوآپ) مورد استفاده قرار می گیرد. در هر دو صورت ، نفت یا گاز در مرزهای حاکمیتی به وی تحویل می شود و لذا محل اجرای قرارداد، در این حالت ، کشور خریدار نهایی نفت و گاز می باشد.
گفتار 4- مبدا و منشاء اولی نفت و گاز

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

منشاء اولیه نفت و گاز بدین معنی است که نفت خام یا گاز طبیعی معامله شده ، در کدام کشور استخراج شده است و یا در کدام کشور مورد پالایش اولیه (در مورد نفت خام) قرار گرفته است و یا
عملیات شیرین سازی(برای گاز طبیعی) در کدام کشور انجام شده است. در اغلب قریب به اتفاق موارد، کشور استخراج کننده با کشور پالایش کننده یا شیرین کننده، یکی و یکسان است. لیکن در اندک مواردی ممکن است مرحله استخراج در یک کشور(مثلا در قطر) و عملیات

این نوشته در پایان نامه ها و مقالات ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *