مقالات

برای، تشنج، این، یا، کنید

دانلود پایان نامه

نشود.
________________________________________
: عوامل ایجاد حساسیت پوستی؛ نشانه‌ها و راه‌‌های درمان آن
________________________________________
علت ترک پاشنه‌ پا چیست؟

دلایل گوناگونی برای ترک خوردن پاشنه‌ی پا وجود دارد که در این قسمت به برخی از آنها را اشاره می‌کنیم:
?. خشکی پوست
اگر پوست‌تان به‌طور طبیعی خشک است باید مرتب از مرطوب‌کننده استفاده کنید و از پاهایتان بیشتر مراقبت کنید. اگر پوست خشک را به حال خود رها کنید، به ترک پاشنه دچار خواهید شد. اینکه هر روز برای سابیدن و مرطوب کردن پاهای خود چند دقیقه وقت بگذارید خیلی بهتر از این است که به دنبال درمان ترک پا باشید، مخصوصا در انتهای زمستان.
?. ایستادن‌های طولانی‌مدت
اگر معمولا زمان‌های طولانی سرپا هستید، احتمال اینکه به ترک پاشنه دچار شوید، زیاد است. اگر شغل‌تان ایجاب می‌کند که تمام روز روی سطح سخت یا پاشنه‌ی کفش‌تان بایستید، بهتر است از کاپ پاشنه (heel cup) استفاده کنید تا وزن‌تان روی پاشنه‌ها بهتر توزیع شود.
?. چاقی
چاقی و اضافه وزن نیز یکی از دلایل ترک پاشنه‌ی پاست. پاشنه‌ی پا وزن بدن را تحمل می‌کند و بنابراین اگر اضافه وزن داشته باشید، پاشنه‌‌ی پاهایتان آسیب خواهد دید. در واقع این وزن اضافی باعث ترک‌خوردگی پاشنه می‌شود. پس برای پیش‌گیری از ترک پاشنه توصیه می‌شود یک برنامه‌ی کاهش وزن برای خود در نظر بگیرید.
?. برخی بیماری‌ها
اگر دچار دیابت، اگزما، مشکلات تیروئید، پسوریازیس یا بیماری پای ورزشکاران هستید، احتمال اینکه مرتبا به ترک پاشنه دچار شوید زیاد است، اما ترک پاشنه‌ی پا مشکلی نیست که مجبور باشید آن را تحمل کنید چون درمان‌هایی وجود دارد که به برطرف شدن آن کمک می‌کند.
?. بالا رفتن سن
با افزایش سن، بدن شما به‌تدریج چربی طبیعی‌اش را از دست می‌دهد و در نتیجه رطوبت و قابلیت ارتجاعی‌اش کم خواهد شد. به دلیل خشک‌تر شدن پوست، پوست پاشنه‌‌ی پاهای شما هم شروع به ترک خوردن می‌کند. هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی بالا رفتن سن را بگیرد اما با رعایت نکاتی که در ادامه خواهیم گفت می‌توانید از ترک خوردن پاشنه‌‌ی پاهای خود پیش‌گیری کنید.
________________________________________
: راهنمای خرید محصولات مراقبت از پوست
________________________________________
?. زیاد در معرض آب بودن
شاید برای‌تان عجیب باشد اما واقعیت این است که زیاد در معرض آب بودن نیز می‌تواند چربی‌های طبیعی پوست‌تان را از بین ببرد. حمام‌های طولانی‌مدت یا ایستادن در آب برای زمان طولانی پوست پاهایتان را خشک می‌کند و باعث ترک‌خوردگی آن می‌شود.
?. هوای سرد
پیشتر گفتیم که در فصل زمستان علائم ترک پا تشدید می‌شود. پس سرمای هوا هم می‌تواند یکی از علت‌های ترک پاشنه‌ی پا باشد. رطوبت پایینِ هوای سرد، مانند سیستم گرمایشی منزل‌، اتومبیل یا محل کارتان، پوست‌ شما را خشک می‌کند.
?. صابون‌های ناملایم
اگر از صابونی استفاده کنید که خاصیت مرطوب‌کنندگی نداشته باشد، پوست‌ اطراف پاهایتان خشک می‌شود و با ادامه‌ی استفاده از این نوع صابون‌ها و برطرف نکردن خشکی پوست‌، دچار ترک پاشنه خواهید شد.
درمان‌ های خانگی ترک پا
حالا که علائم ترک پا و دلایل ایجاد آن را دانستید، زمان آن است که به بحث اصلی یعنی درمان بپردازیم. درمان ترک پا نه هزینه‌ی خاصی دارد و نه داروی خاصی نیاز دارد. درمان‌های خانگی زیادی وجود دارد که به شما کمک می‌کند یک‌بار برای همیشه از ترک پا خلاص شوید. و اما متداول‌ترین شیوه‌های درمان ترک پا:
________________________________________
: قارچ پوستی؛ از دلایل ایجاد و نشانه‌ها تا درمان خانگی آن
________________________________________
سابیدن سلول‌های مُرده‌ی پوست

چطور می‌توانیم پوست مرده‌ی پاشنه را از آن جدا کنیم؟ یکی از رایج‌ترین شیوه‌ها استفاده از سنگ پاست. ابتدا پای خود را کمی در آب گرم و صابون قرار بدهید تا پوست مرده‌ی روی پاشنه نرم شود. سپس با استفاده از سنگ پا این ناحیه را بسابید تا سلول‌های مرده از آن جدا شوند. سپس پاهای خود را خشک کنید و به آنها مرطوب‌کننده بمالید.
عسل
عسل یک ماده‌ی طبیعی است که برای درمان ترک پاشنه بسیار مؤثر است، زیرا پوست را به‌طور طبیعی مرطوب می‌کند. می‌توانید یک فنجان عسل را در یک لگن کوچک آب گرم حل کنید و پاهای خود را در آن قرار بدهید.
روغن نارگیل
روغن نارگیل یکی دیگر از درمان‌های طبیعی ترک پاست که نه‌تنها به مرطوب کردن پوست کمک می‌کند بلکه به دلیل خواص ضدقارچی و ضدمیکروبی‌اش برای درمان ترک پا مفید است. روغن نارگیل برای ترک‌های عمیق‌تر عالی است.
قبل از خواب پاهای خود را بسابید، آنها را کاملا به روغن نارگیل آغشته و جوراب‌های نخی تمیز به پا کنید. صبح بعد از بیدار شدن از خواب، جوراب‌ها را دربیاورید و پاهای‌ خود را مانند معمول بشویید. این کار را هر روز انجام بدهید تا ترک‌ها کاملا برطرف شوند.
روغن‌های گیاهی
برای درمان ترک پا به‌غیر از روغن نارگیل، از انواع دیگر روغن‌های گیاهی نیز می‌توانید استفاده کنید. درست مانند آنچه در مورد روغن نارگیل گفتیم ابتدا پاها را با سنگ‌ پا بسابید و بعد از مالیدن روغن گیاهی، جوراب بپوشید و بخوابید.
پماد ویکس
یکی دیگر از درمان‌های رایج ترک پا استفاده از پماد ویکس قبل از خواب است. به پاهای خود ویکس بمالید، جوراب‌های تمیز به پا کنید و بخوابید. صبح می‌توانید پاهای خود را بشویید. این کار را هر روز و تا زمانی که از نتیجه راضی باشید، انجام بدهید.
شیر

شاید تعجب کنید اگر بدانید شیر برای لایه‌برداری پوست مفید است و به آن درخشش و طراوت می‌دهد. اسید لاکتیک و آلفاهیدروکسی اسید موجود در شیر به برطرف کردن خشکی پوست کمک می‌کند. یک فنجان شیر را به یک لگن کوچک آب گرم اضافه کنید و پاهای خود را به‌مدت ?? دقیقه در آن قرار بدهید.
پارافین واکس
پارافین واکس نه‌تنها راه خوبی برای سابیدن پوست زبر و مرده است بلکه به مرطوب کردن پوست هم کمک می‌کند. مقداری پارافین واکس را در مایکروویو گرم کنید و به همان اندازه روغن نارگیل به آن اضافه کنید تا به شکل خمیر سفتی دربیاید. سپس یک لایه‌ی ضخیم از این خمیر را روی ترک‌های پاشنه‌ی پاهایتان بگذارید، جوراب‌های تمیز به پا کنید و بخوابید. صبح روز بعد طبق معمول پاهایتان را بشویید. هر روز این کار را انجام بدهید تا ترک‌ها کاملا برطرف شوند.
وازلین
راه مؤثر دیگر برای درمان ترک پا استفاده از وازلین است که در خانه‌ی اغلب ما وجود دارد. بعد از سابیدن پاهایتان، یک لایه‌ی ضخیم وازلین را روی ترک‌ها قرار بدهید، جوراب‌های تمیزتان را به پا کنید و بخوابید. صبح پاهایتان را مانند معمول بشویید.
گلیسیرین
گلیسیرین هم یک درمان بسیار خوب برای ترک پاست زیرا خواص مرطوب‌کنندگی دارد و رطوبت را نگه می‌دارد. بهترین شیوه‌ی استفاده از گلیسیرین این است که آن را با مقدار مساوی آبلیمو ترکیب کنید و به پاهای خود بمالید. اجازه بدهید ?? دقیقه بماند و سپس بشویید. می‌توانید کمی گلاب به این ترکیب اضافه کنید تا خوش‌بو هم بشود.
________________________________________
: آشنایی با روش‌های درمان خشکی پوست
________________________________________
روغن کنجد

یکی از مؤثرترین درمان‌های خانگی ترک پاشنه روغن کنجد است که به مرطوب شدن پوست، پیش‌گیری از عفونت ترک‌های عمیق و رشد سلول‌های جدید کمک می‌کند. کافی است ? قاشق چای‌خوری روغن کنجد را به یک لگن کوچک آب گرم اضافه کنید و به‌مدت ?? دقیقه پاهای خود را در آن قرار بدهید. اگر ترک‌ها خیلی عمیق‌اند، می‌توانید قبل از گذاشتن پاها در لگن به آنها روغن کنجد بمالید.
نمک اپسوم
منیزیم سولفات یا نمک اپسوم (Epsom salt) به‌عنوان ماده‌ای که به بهبود جریان خون و در نتیجه درمان ترک پا کمک می‌کند، شناخته شده است. نصف فنجان نمک اپسوم را به یک لگن آب گرم اضافه کنید، به‌مدت ?? دقیقه پاهای خود را در آن قرار بدهید و سپس سنگ پا بزنید.
بعد از اینکه ترک پاشنه‌‌ را کاملا درمان کردید، بهترین کار این است که راه‌های پیش‌گیری از بروز مجدد آن را پیدا کنید و به‌کار ببرید. برای مثال مرطوب نگه داشتن پاها، انتخاب کفش مناسب و نوشیدن آب کافی، چند راه خوب برای پیش‌گیری از ترک پاست.
برگرفته از: positivehealthwellness.com



دبیرستانی که بودم یکی از دوستانم در مدرسه به‌طور ناگهانی دچار تشنج شد و درحالی که بدنش به‌شدت می‌لرزید روی زمین افتاد. همه‌ی ما، حتی مدیر و ناظم مدرسه دست‌وپایمان را گم کرده بودیم و نمی‌دانستیم چطور می‌توانیم به او کمک کنیم؟ به‌راستی تشنج چیست و به چه دلیل بروز می‌کند؟ اقدامات اولیه برای کمک به فردی که دچار تشنج می‌شود چیست؟ در این مقاله قصد داریم تا با نگاهی دقیق‌تر، به شیوه‌ی رویارویی با این مشکل بپردازیم و اطلاعات لازم را برای کنترل و مدیریت بهتر این بیماری در اختیارتان قرار دهیم.

:
درمان اسهال با چند روش موثر خانگی
درمان نفخ شکم با ?? نکته‌ای که لازم است رعایت کنید
درمان آنفولانزا، علائم و روش پیشگیری از آن
تعریف تشنج

به تعریف ساده، تغییر در فعالیت الکتریکی مغز، تشنج نامیده می‌شود. این تغییر ممکن است سبب بروز واکنش‌های شدید هیجانی شود یا هیچ نشانه‌ای نداشته باشد. معمولا تشنج شدید با لرزش شدید و از دست رفتن کنترل بدن همراه است. با این حال تشنج‌های خفیف هم می‌توانند نشان‌دهنده‌ی وجود مشکلی بزرگ در بدن باشند؛ پس تشخیص آنها بسیار حائز اهمیت است. از آنجا که بروز تشنج می‌تواند باعث آسیب‌دیدگی فرد شود یا علامت هشداری مبنی بر وجود مشکلی جدی در بدن باشد، لذا ضروری است که درصورت بروز آن، فورا برای بررسی دلایل و اقدام به درمان، به پزشک مراجعه شود.
انواع تشنج
تشنج‌های غیرصرعی
این گروه از تشنج‌ها ناشی از آسیب‌هایی نظیر ضربه دیدن سر یا وجود بیماری است. درصورتی‌ که بیماری درمان شود؛ تشنج نیز برطرف می‌شود.

تشنج‌های جزئی
این تشنج‌ها زمانی اتفاق می‌افتند که فرد دچار بیماری صرع باشد، که در این حالت بیمار به‌طور پی‌درپی دچار تشنج خواهد شد. این نوع از تشنج‌ها تنها در یک طرف مغز اتفاق می‌افتند که درنتیجه‌ی آن تنها یک طرف از بدن درگیر تشنج می‌شود. این نوع از تشنج‌ها با اسامی دیگر چون تشنج فوکال، جکسونین و لوب گیجگاهی نیز شناخته می‌شوند.
تشنج‌های گسترده
این تشنج در هر دو طرف مغز رخ می‌دهد و درنتیجه هر دو طرف بدن را نیز تحت تا?ثیر قرار می‌دهد. تشنج‌های گسترده شامل دو گروه از تشنج‌های صرع بزرگ (گرند مال) و تونیک کلونیک هستند که عموما در بیماران مبتلا به صرع اتفاق می‌افتند. تشنج‌های صرع کوچک (پتی مال) نوعی دیگر از تشنج‌های گسترده هستند که به تشنج‌های غایب نیز معروفند. این دسته از تشنج‌ها علائم فیزیکی معدودی دارند و ممکن است که شروع درگیری با آنها برای چند ثانیه طول بکشد و به دلیل پنهان بودن علائم، ممکن است که اطرافیان بیمار نتوانند درطول حمله به وی کمک کنند.
علائم تشنج
ممکن است که بیماران هر دو نوع تشنج‌های جزئی و گسترده را به‌طور همزمان تجربه کنند یا یکی به‌دنبال دیگری اتفاق بیفتد. حمله‌ی تشنج ممکن است از چند ثانیه تا حدود ?? دقیقه به طول انجامد. گاهی قبل از شروع حمله ممکن است بیمار علائم زیر را تجربه کند:
تبلیغات

احساس ترس یا اضطراب ناگهانی؛
احساس ناراحتی در معده؛
احساس گیجی؛
تاری دید؛
لرزش بازوها و پاها به‌گونه‌ای که فرد بر اثر آن چیزی را بیندازد؛
احساس خروج از بدن و برون‌فکنی؛
سردرد.
برخی نشانه‌ها نیز خبر از شروع حمله می‌دهند؛ نشانه‌هایی نظیر:
از دست دادن هوشیاری؛
اسپاسم غیرقابل‌کنترل ماهیچه‌ها؛
خروج آب دهان به‌صورت کف آلود؛
افتادن؛
احساس مزه‌ی عجیب در دهان؛
به هم‌ فشردن شدید دندان‌ها؛
گاز گرفتن زبان؛
حرکت سریع و ناگهانی چشم‌ها؛
ایجاد صداهای غیرطبیعی؛
از دست دادن کنترل مثانه؛
تغییر ناگهانی در خلق و خو؛
دلیل تشنج
تنشج‌ها می‌توانند از مشکلات متعددی در بدن ناشی شوند. هر مشکلی در بدن که منجر به آسیب مغزی شود می‌تواند سبب بروز تشنج گردد. برخی‌ از این عوامل عبارتند از:
ترک ناگهانی الکل؛
گزیدگی یا گاز گرفتگی؛
عفونت‌های مغزی مانند مننژیت؛
آسیب‌های مغزی یا وجود نقص در بخشی از مغز درهنگام تولد؛
خفگی؛
استعمال نادرست و خودسرانه‌ی دارو؛
ترک ناگهانی یک دارو؛
عدم تعادل در الکترولیت بدن؛
شوک الکتریکی؛
صرع؛
فشار خون بسیار بالا؛
تب شدید؛
ترومای سر؛
اختلال در عملکرد کلیه یا کبد؛
کاهش شدید قند خون؛
ضربه به سر.
تشنج می‌تواند ارثی باشد. بنابراین پزشک خود را در جریان وجود این مشکل در خانواده‌ی خود بگذارید. برخی از تشنج‌ها به‌ویژه در کودکان، ممکن است بر اثر عوامل ناشناخته روی دهند.
اثرات تشنج
درصورتی که درمان مناسب برای تشنج صورت نگیرد؛ ممکن است که علائم آن شدیدتر و مدت زمان حمله نیز طولانی‌تر شود. ممکن است که بیمار بر اثر تشنج طولانی به کما برود و حتی گاهی تشنج منجر به مرگ وی شود. افتادن و سایر آسیب‌هایی که بر اثر این افتادن بیمار را تهدید می‌کنند از دیگر اثرات تشنج هستند. توصیه می‌شود که بیماران مبتلا به صرع، همیشه دستبند مخصوص هشدار‌دهنده‌ی این بیماری را برای اطلاع اطرافیان و کمک‌رسانی به‌موقع به دست داشته باشند.
تشخیص بیماری

غالبا تشخیص نوع تشنج برای پزشک نیز دشوار است. اما برای اینکه درمان مناسبی برای بیمار تجویز شود؛ پزشک از تست‌های تشخیصی ویژه‌ای استفاده می‌کند. معمولا در اولین قدم، پزشک با بررسی سوابق پزشکی بیمار به‌دنبال علت یا عواملی می‌گردد که می‌توانند مسبب بروز نشانه‌های تشنج شوند. برای مثال سردرد‌های میگرنی، بی‌نظمی و اختلالات خواب و استرس‌های شدید ازجمله‌ی عواملی هستند که علائمی شبیه به تشنج دارند. در ادامه پزشک با انجام تست‌های آزمایشگاهی مخصوص، عواملی را که ممکن است منجر به فعالیت‌های تشنج‌‌گونه شوند، شناسایی می‌کند. تست‌هایی نظیر آزمایش خون برای بررسی عدم تعادل الکترولیتی، بررسی مایع مغزی-نخاعی (Spinal Tap) برای تشخیص احتمال عفونت‌های مغزی، سم‌شناسی برای بررسی داروها و سموم احتمالی موجود در بدن و بررسی امواج مغزی درطول تشنج برای تشخیص نوع تشنج از انواع این آزمایشات هستند. همچنین اسکن‌های تصویری نظیر ام آر آی نیز با فراهم آوردن تصویری از امواج مغزی به پزشک کمک می‌کنند تا موارد غیرطبیعی، مسدود بودن احتمالی یکی از عروق خونی در مغز یا وجود تومور را که می‌توانند سبب بروز تشنج شوند؛ تشخیص دهد.
درمان تشنج
درمان تشنج بسته به علت بروز آن متفاوت است. درواقع با درمان علت تشنج می‌توان از بروز آن جلوگیری کرد. درصورتی که تشنج به دلیل ابتلای بیمار به صرع باشد غالبا از گزینه‌های درمان دارویی، جراحی به‌منظور اصلاح موارد غیرطبیعی موجود در مغز، تحریک عصب یا رژیم غذایی خاص موسوم به رژیم کتونی استفاده می‌شود. با درمان منظم، می‌توان باعث کااهش یا توقف علائم تشنج شد.
کمک‌رسانی به افراد مبتلا به تشنج

اولین قدم در کمک به این دسته از افراد، سالم‌سازی و متناسب‌سازی محیط اطراف با شرایط بیمار، به‌منظور جلوگیری از بروز آسیب‌های احتمالی است. اقدامات اولیه درصورت بروز حمله عبارتند از:
هنگام بروز حمله، فرد به پهلو خوابانده شود و یک بالش زیر سر وی قرار گیرد؛
هرگز بیمار را تا پایان حمله ترک نکنید و در کنار وی بمانید.
درصورت بروز هریک از نشانه‌های زیر به‌سرعت با اورژانس تماس بگیرید:
تشنج بیشتر از ? دقیقه؛
بیدار نشدن فرد بعد از پایان حمله؛
تکرار تشنج؛
تشنج در افراد باردار؛
تشنج در افرادی که هرگز سابقه‌ی تشنج نداشته‌اند.
از آنجا که پس از شروع تشنج امکان متوقف کردن آن وجود ندارد، باید به یاد داشته باشید که درحین کمک حفظ خونسردی بسیار مهم است. آکادمی عصب‌شناسی آمریکا نیز سلسله دستورات زیر را برای کمک‌رسانی در این ارائه داده است:
بسیار مهم است که به‌محض مشاهده‌ی علائم تشنج، حواس‌تان به زمان آن باشد. اغلب تشنج‌ها بین ? تا ? دقیقه طول می‌کشند. درصورتی که مدت زمان تشنج در افراد مبتلا به صرع بیش از ? دقیقه طول کشید، بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید.
اگر فرد در حالت ایستاده دچار تشنج شد برای جلوگیری از افتادن، بلافاصله او را در آغوش بگیرید و سعی کنید وی را کف زمین بخوابانید.
مطمئن شوید که آنها را از مبلمان یا اشیائی که درصورت افتادن بیمار را دچار آسیب‌دیدگی می‌کنند، دور نگه داشته‌اید.
آنها را به پهلو بخوابانید تا کف یا استفراغی که از دهان‌شان خارج می‌شود، وارد مجرای تنفسی‌شان نشود.
از قرار دادن هرگونه جسم خارجی در دهان فرد بپرهیزید.
از نگه داشتن بدن فرد درحین تشنج خودداری کنید.
مراقبت‌های بعد از تشنج
بررسی بیمار از نظر وجود آسیب‌دیدگی.
اگر درطول حمله امکان خواباندن بیمار به پهلو وجود نداشت؛ بعد از اتمام حمله حتما این کار را انجام دهید.
درصورت مشکل در تنفس با کمک انگشت‌تان دهان بیمار را از بزاق یا استفراغ پاک کنید و هر لباس یا زیورآلات تنگی را از دور گردن و مچ دست بیمار باز کنید.
تا زمانی که بیمار هوشیاری کامل خود را به دست آورد، در کنار وی بمانید.
جای راحت و امنی را برای استراحت بیمار فراهم کنید.
تا زمانی که بیمار هوشیاری خود را به‌طور کامل به دست نیاورده‌ است، چیزی برای خوردن و آشامیدن به او ندهید.
با پرسیدن سو?الاتی همچون اسمت چیست؟ کجا هستی؟ و امروز چه روزی است؟ و… هوشیاری بیمار را چک کنید. البته ممکن است که

92