اين، شبکه‌هاي، اجتماعي، براي، تصوير

به مخاطره مي‌افتد. محققان اعتياد به شبکه‌هاي اجتماعي را اين‌گونه تعريف مي‌کنند: توجه و دل‌مشغولي بيش‌ازحد نسبت به فعاليت‌هاي شبکه‌هاي اجتماعي که نتيجه‌ي محرکي غيرقابل‌کنترل است و اختصاص‌دادن وقت و تلاشي زياد به اين شبکه‌ها، به طوري که فرد از ساير فعاليت‌هاي مهم زندگي خود بازمي‌ماند.

موضوع دوم اين است که آنچه در شبکه‌هاي اجتماعي انجام مي‌شود، بسيار حائز اهميت است. براي مثال استفاده‌ي منفعلانه از اين شبکه‌ها، تأثيراتي منفي بر اخلاق و روان دارد. اما حضور فعال و مشارکت مي‌تواند باعث بهبود روحيه و حس مشارکت در جامعه را به فرد بدهد.

از ميان کاربردها و فعاليت‌هاي ممکن در شبکه‌هاي اجتماعي، سلفي‌گرفتن بحث‌برانگيزترين آنها است و ابعاد آن کاملا مشخص نيست. براي مثال، علي‌رغم حرف‌و حديث‌هاي بسيار، هيچ نشانه‌ي مستدلي مبني بر ضعف عزت نفس در افرادي که سلفي‌هاي زيادي از خود پُست مي‌کنند، وجود ندارد. براي قضاوت در اين‌باره که چنين رفتاري در شبکه‌هاي اجتماعي آثار مخربي بر روان دارد، بايد قضيه را بيشتر بررسي و تحليل کرد. در اين نوشته از سلفي به عنوان نماينده‌ي تمام تصاويري که در شبکه‌هاي اجتماعي منتشر مي‌شود، ياد مي‌کنيم؛ حتي اگر تصوير و عکس گرفته‌شده در قاموس سلفي توليد نشده باشد و شخص ديگري تصوير را برداشته باشد.
پس قبل از پست‌کردن عکس‌هاي سلفي‌تان در شبکه‌هاي اجتماعي اين ? سؤال را از خودتان بپرسيد. اگر هم والدين فرزندي نوجوان هستيد سعي کنيد، پاسخ‌دادن به اين پرسش‌ها را در او به عادتي هميشگي نهادينه سازيد:
?. آيا هدفم از انتشار اين عکس اين است که مي‌خواهم ديگران نسبت به من حس بهتري داشته باشند؟

تبليغات

به نظر طبيعي مي‌رسد. گاهي‌اوقات، زماني که حس خوبي نسبت به ظاهر خود نداريم، سعي مي‌کنيم با انتشار تصوير خوبي از خود در شبکه‌هاي اجتماعي، اصطلاحا «به‌به و چه‌چه» ديگران را بخريم و با لايک‌ها و کامنت‌هاي بقيه اعتماد به نفس از دست‌رفته را بازگردانيم. اما خبر بد در اين‌باره اين است: انتشار چنين تصاويري در شبکه‌هاي جمعي باعث نتايج منفي درباره‌ي تصورمان از ظاهري که داريم مي‌شود. ازجمله خروجي‌ها و مشکلاتي که در پي اين موضوع به وجود مي‌آيد، مي‌توان به نارضايتي از بدن و مشکلات در خوردن غذا و تغذيه اشاره کرد.
از سوي ديگر نظراتي که ديگران درباره‌ي تصوير منتشرشده ابراز مي‌دارند، نوعي تعريف گذرا و لحظه‌‌اي است که باعث مي‌شود عمر شادي شما از اين بابت و اعتمادبه‌نفسي که دريافت مي‌کنيد، بسيار کوتاه و مقطعي باشد. هر چقدر تمرکز روي ظاهر بيشتر بشود، ميزان رضايت فرد از آن کمتر خواهد بود. نکته‌ي دهشتناک ديگر اين است که ديگران براي تصوير ارائه شده نظرات و نقدهاي منفي بگذارند. در اين صورت حس‌وحال فرد از بد هم بدتر خواهد شد.
نبايد اجازه بدهيم که شبکه‌هاي اجتماعي بدل به متر و معياري براي ظاهر ما بشوند. اگر لايک‌ها و کامنت‌ها واقعا به شما احساس زيبايي مي‌دادند، ديگر نبايد به دنبال استمرار اين حس مي‌بوديد.
?. آيا خود واقعي‌ام را در شبکه‌هاي اجتماعي به نمايش مي‌گذارم؟
تفاوت زيادي ميان حقيقت شما و تصويري که براي مردم ارائه مي‌دهيد، وجود دارد. درواقع ميان خود واقعي و تصوير ايده‌آلي که از خود به نمايش گذاشته مي‌شود، تمايزات زيادي وجود دارد. از خود بپرسيد که آيا تصويري که مي‌خواهيد منتشر کنيد، نشان‌دهنده‌ي خود واقعي‌تان است يا خير؟ يا با روتوش‌کردن و استفاده از انواع فيلترها، کسي را در معرض ديد عموم قرار مي‌دهيد که واقعي نيست؟
تصاويري که منتشر مي‌کنيد فقط روح و روان خودتان را تحت تأثير قرار نمي‌دهد، بلکه دنبال‌کنندگان و دوستان‌تان نيز از آن اثر مي‌پذيرند. واقعيت اين است که ما نمي‌توانيم و نبايد ظاهر زندگي ديگران را با باطن زندگي خودمان مقايسه کنيم. وقتي همه مرتبا تصاويري روتوش شده و غيرواقعي منتشر م

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *