اين، براي، يک، بچه‌ها، اينکه

باشد.»
??. زياد از فونت‌ها و رنگ‌هاي فانتزي استفاده نکنيد
رانجل مي‌گويد: «در عين اينکه قرار نيست زياده‌روي کنيد، خيلي محتاطانه براي اينکه رزومه‌تان از لحاظ ظاهري تفاوت‌هايي با دريايِ مدارک ارساليِ ساير افراد داشته باشد، از رنگ استفاده کنيد. به عنوان نمونه يک حاشيه‌ي آبيِ سير مي‌تواند بسيار تأثيرگذار باشد.»
او مي‌گويد: «جلوه‌هاي بصري‌ مي‌توانند چشم فرد استخدام‌کننده را به سمت مدرکي که شما ارسال کرده‌ايد جلب کنند و آن را در مقابل بسياري از مدارک سياه و سفيدي که دريافت کرده‌اند، برجسته سازد. ولي بدانيد که استفاده‌ي رنگ در رزومه‌تان در بعضي از فضاهاي کاري قابل قبول است.»
??. در صورت نياز، بيشتر از يک صفحه رزومه بنويسيد

از ميزان مناسب فضا براي تجربه‌تان استفاده کنيد. رانجل مي‌گويد: «اگر بيش از ?? سال مشغول به کار بوده‌ايد، فکر نکنيد که مجبوريد اطلاعات مربوط به دستاوردهاي¬‌تان را کوتاه کنيد تا فضاي رزومه‌ي يک صفحه‌اي را حفظ کنيد. از چيزهايي که نياز داريد استفاده کنيد، ولي در صورت عدم نياز رزومه را طولاني نکنيد.»
??. به رزومه‌تان يک نامه‌ي تکميلي درخواست کار ضميمه کنيد
عده‌اي از کارشناسان منابع انساني مي‌گويند در صورتي که داوطلبي نامه‌ي معرفي يا همان نامه‌ي تکميلي (cover letter) ارائه نداده باشد، حتي رزومه را نخواهند خواند. بنابراين، برخلاف اينکه کارفرما خيلي ضمني مي‌گويد که نيازي به نامه‌ي تکميلي نيست، شما يک نامه بنويسيد.
??. رزومه‌اي متمايز بنويسيد
در دنياي کاري امروز اين امر، اصلي مهم به حساب مي‌آيد. اگر شبيه بيشتر مردم هستيد احتمالا به شغل رويايي‌تان مشغول نيستيد. براي اينکه رزومه‌ي شما توسط کارفرما خوانده شود، بايد ?? نکته‌اي را در بالا گرفته شد در نظر داشته باشيد، حتي بايد بدانيد براي استخدام شدن به چيزي بيش از آن نياز داريد.براي مثال اينکه چطور به سؤال‌هاي دشوار پاسخ بدهيد و اينکه چگونه براي مصاحبه‌ي کاري لباس بپوشيد.
احتمالا اين جوک قديمي را شنديده‌ايد که مي‌گويد دو مرد وسط يک جنگل دور آتش نشسته‌اند که ناگهان يک خرس بزرگ پيدايش مي‌شود و يکي از آنها شروع مي‌کند به پوشيدن کفش‌هاي ورزشي‌اش. دوستش نگاهي به او مي‌کند و مي‌گويد: «چرا اينکارو مي‌کني؟ نمي‌توني از خرس جلو بزني!» و پاسخ فرد ديگر اين است که «کي گفته مي‌خوام از خرس جلو بزنم؟»
جلو زدن از خرس
مشکل اينجاست که اکثر اين توصيه‌ها به همين راحتي باعث ايجاد تفاوتي عمده نمي‌شوند. نه به اين دليل که نکته‌هاي نامناسب و نادرستي هستند، بلکه چون در دسترس همه هستند. در نتيجه، همه‌ي رزومه¬‌هايي که براي شرکت‌ها، از جمله شرکت من ارسال مي‌شود بايد حرفه‌اي باشند وگرنه از موانعي که قبل از من وجود دارند عبور نمي‌کنند، خيلي از مصاحبه‌شونده‌ها هم کاملا آماده ظاهر مي‌شوند. اينها دلايل خوبي است که تلاش کنيد از خرس جلو بزنيد. به عنوان نمونه، شرکت من يک‌بار به دنبال استخدام متخصص بازاريابيِ موتورهاي جستجو بود. آن زمان رزومه¬‌هاي واجد شرايط زيادي دريافت کرديم، از جمله رزومه‌ي فردي به نام آندرا.
آندرا مي¬‌دانست بايد کاري بيش از يک مصاحبه¬‌ي ساده انجام بدهد، بنابراين از نوعي تبليغات هدفمند فيس‌بوک استفاده کرد و کل کارکنان شرکت ما را هدف گرفت. به عبارت ديگر، هر وقت کارکنان مي‌رفتند سراغ فيس‌¬بوک، تصويري از وي به همرا توضيح کوتاهي از او دريافت مي‌کردند درباره‌ي اينکه چرا بايد او را استخدام کنيم. او از ابزار تجاري‌اش براي نشان دادن خود و ايجاد ارتباط با ما استفاده مي‌کرد. اين بهترين رزومه¬‌اي بود که مي‌¬توانست براي يک موقعيت شغلي در واحد بازاريابي ديجيتال بفرستد.
خارج شدن از مسير قديمي
خبر خوبي که مي‌توانم به شما بدهم اين است که لازم نيست به اندازه¬‌ي آندرا باهوش باشيد. بايد فقط کاري کمي بيشتر از نفر بعديِ خود انجام دهيد. همچنين باور کنيد قدم گذاشتن در مسيري خارج از روند معمول و عادي دشوار است.

براي مثال، هر وقت با جوان‌ها صحبت مي¬‌کنم نکته¬‌اي که در ادامه مي‌گويم را براي رسيدن به شغلي در شرکت خودم به آنها توصيه مي‌کنم:
من تقريبا هر روز ??? ايميلِ کاري و ??? ايميل شخصي دريافت مي‌¬کنم. اما در طول هفته تنها سه ايميل به صفحه‌ي لينکدين من ارسال مي‌شود. به آنها مي‌¬گويم اگر کسي به من يا مدير استعداديابي شرکت ايميلي از طريق لينکدين ارسال کند مطمئناً آن را مي‌خوانيم. ولي با اينکه اين موضوع را به صدها جوان گفته¬‌ام، هرگز از اين طريق رزومه‌¬اي دريافت نکرده‌-ام.
اين موضوع هيچ ربطي به هوش و ذکاوت آنها ندارد. تنها دليلش اين است که چنين کاري براي افراد عجيب به نظر مي‌رسد. روان‌شناسان اين امر را «دليل‌تراشي» (rationalization) مي¬‌نامند که يک‌جور مکانيزم دفاعي است که تقريبا به¬ طور ناخودآگاه رخ مي‌¬دهد، چون هيچ‌کدام از ما رد شدن يا شرمنده شدن را دوست نداريم.
به اين ترتيب، در جهان اطلاعات‌محور امروز لازم است که گامي فراتر از سنت‌ها برداريد: ريسک کنيد. اجازه ندهيد که نتيجه‌اي نامطلوب متوقف‌تان کند، در اين صورت است که احتمالا به آن جايي مي‌رسيد که مي‌خواسته‌ايد.
برگرفته از: businessinsider.com inc.com



همه‌ي پدرومادرها دلشان مي‌خواهد بچه‌هايشان دنبال دردسر نگردند، خوب درس بخوانند و وقتي بزرگ شدند کارهاي فوق‌العاده‌اي انجام دهند. اما چطور به عنوان والدين به اين آرزوي‌مان برسيم؟ اگر چه براي بزرگ کردن يک بچه‌ي موفق دستورالعمل معيني وجود ندارد اما تحقيقات روانشناسي به عوامل معدودي اشاره دارند که پيش‌بيني مي‌کنند در اين راه موفق مي‌شويد.

جاي تعجب ندارد که اکثر اين عوامل به پدر و مادر بستگي دارد. در ادامه به ويژگي‌هايي مي‌پردازيم که پدران و مادران کودکان موفق در آن اشتراک دارند:
?. بچه‌ها را به انجام کارهاي روزمره‌ي خانه وادار مي‌کنند

جولي ليثکات-هيمز (Julie Lythcott-Haims)، مشاور اسبق سال اولي‌هاي دانشکده استنفورد و نويسنده‌ي کتاب «چگونه يک انسان بالغ تربيت کنيم» حين يکي از برنامه‌هاي سخنراني تدتاک (TED Talks) مي‌گويد: «اگر بچه‌ها ظرف نمي‌شويند به اين معناست که شخص ديگري دارد اين کار را برايشان انجام مي‌دهد.»
او اضافه مي‌کند: «و اينگونه است که بچه‌ها شانه خالي کردن از انجام کارها را مي‌آموزند؛ و از اينکه ياد بگيرند کار را بايد انجام داد و هر يک از ما در بهبود نتيجه‌ي نهايي بايد سهمي داشته باشيم باز مي‌مانند.»

ليثکات-هيمز اعتقاد دارد بچه‌هايي که کارهاي خانه را انجام مي‌دهند در آينده به عنوان نيروي کاري شناخته مي‌شوند که قادرند به خوبي با ديگران همکاري کند و به اين دليل که شخصا تقلا کردن را تجربه کرده‌اند از همدلي بالاتري برخوردار هستند و مي‌توانند به طور مستقل وظايفي را عهده‌دار شوند.
اين محقق سخن خود را به پشتوانه‌ي بلندمدت‌ترين «مطالعه‌ي طولي» انجام شده تا به امروز توسط دانشگاه هاروارد بيان مي‌کند. مطالعه‌ي طولي نوعي تحقيق است که در آن موارد مورد مطالعه، طي زماني طولاني به دفعات مورد بررسي قرار مي‌گيرند.
ليثکات-هيمز مي‌گويد:
تبليغات

«با وادار کردن بچه‌ها به انجام کارهاي خانه – مثل بيرون بردن زباله و شستن لباس‌هاي خودشان – آنها متوجه مي‌شوند که براي اينکه بخشي از زندگي باشم بايد کارهاي مربوط به زندگي را انجام دهم.»
?. مهارت‌هاي اجتماعي را به بچه‌هايشان ياد مي‌دهند

محققان دانشگاه پنسيلوانيا و دانشگاه دوک بيش از ??? کودک مناطق مختلف آمريکا را از سنين مهدکودک تا ?? سالگي دنبال کردند و بين مهارت‌هاي اجتماعي سنين مهدکودک و موفقيت‌ آنها در دو دهه‌ي بعد، به عنوان يک بزرگسال، رابطه‌ي همبستگي معناداري يافتند.
اين مطالعه‌ که ?? سال به طول انجاميد نشان مي‌دهد کودکاني که از شايستگي اجتماعي بالاتري برخوردار بودند، يعني مي‌توانستند بدون دريافت راهنمايي با همسالان خود همکاري کنند، به ديگران کمک کنند، احساسات ديگران را درک کنند و مشکلات را به تنهايي حل و فصل کنند، نسبت به کودکاني که مهارت‌هاي اجتماعي محدودي داشتند، با احتمال بسيار بيشتري تا سن ?? سالگي يک مدرک دانشگاهي و کاري تمام‌وقت داشتند.
درمورد کساني که مهارت‌هاي اجتماعي محدودي داشتند احتمال بيشتري وجود داشت که دستگير شوند، ميگساري کنند و براي سکونت در اقامتگاه‌هاي عمومي ثبت‌نام کنند.
کريستين شوبرت (Kristin Schubert)، مدير برنامه‌ي موسسه‌ي ارتقاي سلامت روبرت وود جانسون که تأمين مالي انتشار اين تحقيق را بر عهده داشته مي‌گويد: «اين مطالعه نشان مي‌دهد يکي از مهم‌ترين کارهايي که براي آماده کردن کودکان جهت داشتن آينده‌اي سالم مي‌توانيم انجام دهيم، کمک به آنها براي پرورش مهارت‌هاي اجتماعي و احساسي‌شان است.»
«داشتن يا نداشتن اين مهارت‌ها از سنين پايين مشخص مي‌کنند که يک کودک در آينده به دانشگاه راه مي‌يابد يا به زندان و آيا جايي مشغول به کار مي‌شود يا گرفتار اعتياد خواهد شد.»
?. پدر و مادران بچه‌هاي موفق از آنها انتظارات بالايي دارند

پروفسور نيل هَلفُن (Neal Halfon) و همکارانش از دانشگاه کاليفرنياي لوس‌آنجلس، با استفاده از داده‌هاي به دست آمده از ?،??? کودک متولد سال ????، دريافتند انتظاري که والدين از فرزندانشان دارند بر پيشرفت آنها اثر بسيار عمده‌اي مي‌گذارد.
او مي‌گويد: «به نظر مي‌رسد بدون دخالتِ تفاوتِ موجود‌ در درآمد و ساير دارايي‌ها، والديني که رفتن به دانشگاه را در آينده‌ي فرزندانشان مي‌بينند، به نوعي آنها را براي رسيدن به اين هدف مديريت مي‌کنند.»
يافته‌هاي اين سنجشِ استاندار‌دشده نشان مي‌دهد: والدين ??? از بچه‌هايي که بدترين عملکرد را داشتند از آنها انتظار داشتند که در آينده به دانشگاه بروند، در حالي که از ??? از بچه‌هايي که بهترين عملکرد را داشتند انتظار مي‌رفته در آينده به دانشگاه راه پيدا کنند.
اين يافته با يافته‌ي مهم ديگري در روانشناسي به نام «اثر پيگماليون» مطابقت دارد، که بيان مي‌کند «آنچه فردي از ديگري انتظار دارد مي‌تواند به عنوان يک پيشگويي خودکامبخش به حقيقت بپيوندد.»
در مورد بچه‌ها اين مسئله به اين شکل خود را نشان مي‌دهد که آنها مطابق با انتظارات والدين خود عمل خواهند کرد.
?. پدران و مادرانِ بچه‌هاي موفق رابطه‌ي سالمي با هم دارند

بر اساس مطالعه‌ي دانشگاه ايلينويز بچه‌ها در خانواده‌هاي پرتنش، در مقايسه با خانواده‌هايي که افراد در آنها با يکديگر کنار مي‌آيند، فارغ از اينکه والدين در کنار هم زندگي کنند يا طلاق گرفته‌ باشند، پيشرفت کمتري از خود نشان مي‌دهند. رابرت هيوز (Robert Hughes)، پروفسور اين دانشگاه همچنين اشاره مي‌کند که برخي مطالعات نشان داده‌اند بچه‌ها در خانواده‌هاي تک‌والدِ بدون درگيري، بهتر پيشرفت مي‌کنند تا کودکاني که در کنار هر دو والد زندگي پرتنشي را سپري مي‌کنند.
تعارضات قبل از طلاق بر کودکان تاثير منفي دارند در حالي که تعارض‌هاي پس از طلاق بر روي سازگاري کودکان اثر شديدي برجاي مي‌گذارند.
در يک مطالعه معلوم شد پس از طلاق چنانچه پدرِ فاقد حق حضانت، در ارتباط مکرر با فرزندانش باشد مادام که در اين رابطه تعارضي بين والدين وجود نداشته باشد، کودکان پيشرفت بهتري از خود نشان مي‌دهند. اما زماني که بين والدين تعارض وجود داشته باشد، ديدار مکرر پدر با فرزندان به سازگاري پايين‌تر فرزندان منجر مي‌شود.
در مطالعه‌ي ديگري بيست و چند ساله‌هايي که در کودکي تجربه جدايي والدينشان را داشتند با گذشت ده سال هنوز درباره‌ي طلاق والدينشان ابراز درد و ناراحتي مي‌کردند و از اين ميان آنهايي که گزارش داده بودند ميان والدينشان ميزان بالايي از درگيري در جريان بوده، با احتمال بسيار بيشتري امکان داشت احساس فقدان و افسوس را تجربه کنند.
?. پدران و مادرانِ بچه‌هاي موفق مدارک تحصيلي بالاتري دارند

تحقيقي که در سال ???? توسط ساندرا تنگ (Sandra Tang) روانشناس دانشگاه ميشيگان انجام شد مشخص کرد مادراني که دبيرستان يا دانشگاه را به پايان رسانده‌اند، با احتمال بيشتري بچه‌هايي تربيت مي‌کنند که تحصيلات خود را به پايان برسانند. با بررسي نمونه‌ي حاصل از يک گروه ??،??? نفري از کودکان که بين سال‌هاي ???? تا ???? وارد مهدکودک شده بودند مشخص شد کودکاني که از مادران نوجوان (?? سال و جوان‌تر) متولد مي‌شوند، نسبت به ساير همتايان خود احتمال کمتري دارد که دبيرستان را تمام کنند يا به دانشگاه بروند.
اشتياق به موفقيت در والدين تا حدودي در موفقيت فرزندانشان دخيل است. در يک مطالعه‌ي بلندمدت درباره ??? نفر از اهالي مناطق نيمه‌روستايي نيويورک، اريک دوبو (Eric Dubow)، روانشناس دانشگاه بولينگ گرين استيت (Bowling Green State) متوجه شد سطح تحصيلات والدين زماني که فرزندشان ? سال دارد به طور معناداري موفقيت تحصيلي و شغلي کودکشان در ?? سال بعد را پيش‌بيني مي‌کند.
?. در مراحل اوليه به بچه‌ها رياضيات را آموزش مي‌دهند

نتايج فراتحليل انجام شده در سال ???? با اطلاعات حاصل از ??،??? کودک پيش‌دبستاني از امريکا، کانادا و انگستان نشان مي‌دهد ياد دادنِ زودهنگام مهارت‌هاي رياضي به کودکان مي‌تواند در آينده به مزيت بزرگي براي آنها تبديل شود.
گِرِگ دانکِن (Greg Duncan) محقق دانشگاه نورث‌وسترن (Northwestern) و يکي از نويسندگان اين مقاله در مطلبي مطبوعاتي مي‌گويد: «يکي از معماهايي که در اين تحقيق حل شد، اهميت فوق‌العاده‌ي داشتنِ مهارت‌هاي اوليه‌ي رياضي بود. از جمله شروع کردن آموزش‌هاي مدرسه با شناخت اعداد، ترتيب اعداد و ساير مفاهيم ابتدايي رياضي.»
او اضافه مي‌کند: «تسلط بر مهارت‌هاي ابتدايي رياضي نه تنها موفقيت‌هاي فرد را در رياضيات بلکه در زمينه خواندن نيز پيش‌بيني مي‌کند.»
?. با فرزندشان رابطه برقرار مي‌کنند

تحقيقي که در سال ???? روي ??? فرد متولد شده در مناطق محروم انجام شد نشان مي‌دهد کودکاني که در سه سال اول عمر از «مراقبت حساس» برخوردار بودند نه تنها در امتحانات تحصيليِ زمان کودکي موفق‌تر عمل کردند بلکه روابط سالم‌تر و موفقيت‌هاي تحصيلي بيشتري در دهه‌ي سوم عمرشان داشتند.
چنانچه در ساي‌بلاگ (PsyBlog) آمده است، والديني مراقبان حساس هستند که «به علامت‌هايي که کودک از خود بروز مي‌دهد به سرعت و به درستي پاسخ مي‌دهند» و «پايگاه امن»ي براي کودک خود فراهم مي‌کنند تا با تکيه بر آن دنيا را کشف کند.
لي رِيبي (Lee Raby)، روانشناس دانشگاه مينه‌سوتا و از نويسندگان اين مقاله در مصاحبه‌اي مي‌گويد: «مطالب گفته شده نشان مي‌دهد سرمايه‌گذاري در رابطه‌ي اوليه ميان والدين و فرزندان منجر به نتايج درازمدتي مي‌شود که در طي زندگي فرد بر روي هم انباشته مي‌گردد.»
?. کمتر استرس دارند

بر اساس تحقيق بريجيد شولت (Brigid Schulte) که در روزنامه‌ي واشنگتن‌پُست به آن اشاره شده است، ساعاتي که مادر با فرزندان خود بين سنين ? تا ?? سالگي سپري مي‌کند چندان پيش‌بيني‌کننده‌ي رفتار، بهزيستي و موفقيت‌هاي کودک نيست. جالب اينجاست که شيوه‌ي «مادرانگيِ فشرده» يا «مراقبت هلکوپتري» مي‌تواند نتيجه‌ي معکوس داشته باشد.
کِي نُمِگوچي (Kei Nomaguchi)، جامعه‌شناس از دانشگاه بولينگ گرين استيت و از نويسندگان اين مقاله به روزنامه‌ي پُست مي‌گويد: «استرس مادران، به خصوص استرس ناشي از تلاش براي برقرار کردن تعادل بين انجام کار و يافتن زماني براي گذراندن با بچه‌ها، در حقيقت ممکن است اثر منفي روي بچه‌ها داشته باشد.»
سرايت احساسات – اين مسئله را پديده‌اي روان‌شناختي توضيح مي‌دهد که به موجب آن مثل گرفتن سرماخوردگي از ديگري، مردم به احساسات يکديگر دچار مي‌شوند. تحقيقات نشان مي‌دهد اگر دوست شما خوشحال باشد، شادي او بر روي شما هم اثر مي‌گذارد و اگر ناراحت باشد، اين دلتنگي به شما هم منتقل خواهد شد. همين‌طور اگر پدر و مادري درمانده و تحليل‌رفته باشند، حالت رواني آنها نيز مي‌تواند به بچه‌ها منتقل شود.
?. براي تلاش فرزندشان ارزش قائل‌اند نه براي اجتناب از شکست

اگر بدانيم بچه‌ها درباره‌ي منشأ موفقيت خود چگونه فکر مي‌کنند، مي‌توانيم موفقيت آنها را پيش‌بيني کنيم. کَرول دوک (Carol Dweck)، روانشناس دانشگاه استنفورد پس از چند دهه‌ توانست کشف کند که کودکان (و بزرگسالان) درباره‌ي موفقيت به دو‌ شيوه فکر مي‌کنند.
ماريا پاپووا (Maria Popova) در سايت هميشه عالي Brain Pickings اين دو شيوه‌ي تفکر را به صورت زير شرح مي‌دهد:
در «نگرش ايستا» اينطور فرض مي‌شود که شخصيت، هوش و خلاقيت ما مواردي از پيش تعيين‌شده و ثابت هستند که ما به هيچ روشي قادر نيستيم آنها را تغيير دهيم، در اين نگرش، موفقيت راهي براي اثبات‌ هوش ذاتي فرد است. چرا که موفقيت مي‌تواند برآوردي از ميزان استعداد ذاتي او را در مقايسه با يک استاندارد ثابت به فرد ارائه ‌کند. در نگرش ايستا، فرد تلاش‌ شديد براي موفقيت و اجتناب از شکست به هر قيمت را به عنوان راهي براي حفظ احساس باهوش يا ماهر بودنِ خود انتخاب مي‌کند.
اما در مقابل، فرد با داشتن «نگرش رشد» با چالش‌ها شکوفا مي‌شود و شکست‌ها را نه به عنوان نشانه‌اي براي هوش کم، بلکه تخته‌ي پرشي مي‌بيند که مشوق او براي رشد و گسترش توانايي‌هاي حال حاضر اوست.
در هسته‌ي اين دو نگرش، تمايز اصلي اين است که درباره‌ي تاثير اراده‌‌ي خودتان بر شکل دادن به توانايي‌هايتان چه نظري داريد. اين دو ديدگاه همچنين اثر قدرتمندي بر کودکان به جاي مي‌گذارند، اگر به کودکي گفته شود چون بچه‌ي باهوشي است در امتحان عالي عمل کرده است، اين جمله نگرش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *