نوامبر 28

منابع تحقیق درمورد اختلال بدشکلی بدن، دانشجویان، علوم پزشکی، دانشگاه شیراز

رسد فرهنگ حاکم بر جامعه و فشارهای اجتماعی تاثیر بسزایی در نارضایتی از وضعیت ظاهری داشته باشند. تحقیقات نشان داده‌اند در فرهنگ‌هایی که به ظاهر اهمیت بیشتری می‌دهند و در انتخاب همسر به جذابیت فیزیکی بیشتر بها داده می‌شود (باس به نقل از باهن، ۲۰۰۲) و افراد جذاب از نظر فیزیکی از امتیازات بیشتری در جامعه برخوردار هستند (مک کارتی به نقل از باهن،۲۰۰۲) و پیامهای پی در پی از اجتماع در مورد اهمیت زیبایی ظاهر دریافت می‌شود و در بازاریابی و تبلیغات، روزانه افراد در معرض تصاویر زیادی از ایده آل‌های فیزیکی قرار می‌گیرند ، میزان نارضایتی از وضعیت ظاهری افزایش می‌یابد و البته فشارهای رسانه‌ای نیز به این نارضایتی دامن می‌زنند (فیلیپس، ۲۰۰۹).
فراوانی نارضایتی از وضعیت ظاهری بدن در این پژوهش در دانشجویان دختر (۶۵/۹%) بیش از دانشجویان پسر (۳۴/۱% ) گزارش شد، که با نتایج گزارش شده در تمام مطالعات پیشین کاملا” هماهنگ است. البته نباید عجولانه قضاوت کرد بلکه احتمال دارد مردان به دلیل عوامل فرهنگی و دیگر عوامل، نارضایتی از وضعیت ظاهری خود را کمترگزارش کنند. البته تعداد زنان ناراضی از وضعیت ظاهری بدنشان، نسبت به مردان بیشتر است که آن هم ممکن است به پایه‌های زیستی- اجتماعی و تاریخی زنان مربوط باشد و همچنین ممکن است زنان به خاطر عاطفی بودنشان آمادگی بیشتری برای تجربه این نارضایتی‌ها داشته باشند (فیلیپس و همکاران، ۱۹۹۷) و البته این نارضایتی می‌تواند بازتاب تاثیر عوامل فرهنگی- اجتماعی و تفاوتهای جنسیتی در گرایش به زیباشناسی و رسانه‌ها باشد، به طوریکه انتظارات بالاتری از زنان در داشتن وضعیت ظاهری بهتر و اندام متناسب‌تر وجود دارد.
سوال۲- میزان شیوع علائم اختلال بدشکلی بدن در دانشجویان دانشگاه شیراز و علوم پزشکی شیراز چقدر است؟
در این پژوهش برای تعیین شیوع علائم اختلال بدشکلی بدن در دانشجویان از مقیاس اصلاح شده وسواس فکری عملی یل براون برای اختلال بدشکلی بدن (Y-BOCS) و پرسشنامه اختلال بدشکلی بدن (BDDQ) استفاده شد.
بر اساس مقیاس اصلاح شده وسواس فکری عملی یل براون برای اختلال بدشکلی بدن، ۱۲۹نفر (۱۲/۹%) از دانشجویان مورد مطالعه، دارای علائم اختلال بدشکلی بدن بودند که با فاصله اطمینان ۹۵% شیوع علائم اختلال در دانشجویان دانشگاه شیراز و علوم پزشکی شیراز، بین ۱۰/۸ تا ۱۵/۱ برآورد گردید. بیشترین نمره «۳۸» و کمترین نمره«۰» بود. بر اساس پرسشنامه اختلال بدشکلی بدن (BDDQ) نیز، ۱۲۲نفر (۱۲/۲%) از گروه نمونه، معیارهای اختلال بدشکلی بدن را کسب نمودند که با فاصله اطمینان ۹۵% شیوع علائم اختلال در دانشجویان دانشگاه شیراز و علوم پزشکی شیراز بین ۱۰/۳ تا ۱۴/۲ برآورد گردید.
یکی از دلایل تفاوت شیوع اختلال بدشکلی بدن در دو پرسشنامه این است که، BDDQ بر اساس معیارهای DSM-IV تنظیم شده است و چنانچه اشتغال ذهنی درباره وضعیت ظاهری بدن، علتی چون نگرانی و ترس از چاقی یا اضافه وزن (در اختلالات خوردن) داشته باشد فرد واجد معیارهای تشخیصی اختلال بدشکلی بدن نخواهد شد، در صورتی که در Y-BOCS چنین شرطی در نظر گرفته نمی‌شود و فقط بر اساس مجموع نمرات تشخیص اختلال داده می‌شود، به همین دلیل در این مطالعه شیوع اختلال بدشکلی بدن بر اساس Y-BOCS کمی بالاتر از شیوع اختلال بر اساس BDDQ برآورد شده است.
میزان اشتغال ذهنی و پریشانی با افکار مربوط به نقص ظاهری در بیشتر دانشجویان دارای علائم اختلال بدشکلی بدن در حد «متوسط»گزارش شد. همچنین میزان تداخل افکار و نگرانیهای مربوط به نقص ظاهری در عملکردهای روزمره در تقریبا نیمی از دانشجویان دارای علائم اختلال بدشکلی بدن در حد «متوسط» بود و در بیش از ۹۰ درصد آنها به خاطر نگرانی از ظاهر، اجتناب از برخی کارها و موقعیتها گزارش شد. همچنین حدود ۴۰% دانشجویان دارای علائم اختلال بدشکلی بدن بینش در حد «متوسط» داشتند.
مطالعات مختلف نشان داده‌اند که اختلال بدشکلی بدن تقریبا ۱ تا ۴/۲ درصد در بین جمعیت عمومی شایع است (فیلیپس،۲۰۰۹) و شیوع اختلال بدشکلی بدن در دانشجویان از آمارهای موجود در جمعیت عمومی بالا‌تر بوده است و دانشجویان مستعد ابتلا به این اختلال می‌باشند (فیتس و همکاران، ۱۹۸۹؛ باهن و همکاران،۲۰۰۲؛ کریرند و همکاران، ۲۰۰۶) که می‌تواند دلایل متعددی داشته باشد. افراد در سنین مختلف، بر روی ابعاد متفاوتی از وجود خود سرمایه گذاری می‌کنند و بر اساس میزان اهمیتی که برای این ابعاد قائل می‌شوند، ارزیابی دیگران را در مورد این جنبه‌ها مهم تلقی می‌کنند. ظاهر جسمانی و تصویر بدن در نوجوانان و جوانان یکی از جنبه‌های مهم در تشکیل هویت و عزت نفسشان است و از آنجایی که اکثریت دانشجویان در دوره نوجوانی و اوایل بزرگسالی می‌باشند، به وضعیت ظاهری خود اهمیت بیشتری می‌دهند، همچنین با توجه به بالا بودن انتظارات جامعه از دانشجویان و آگاهی بیشتر دانشجویان از علومی مثل آناتومی و جراحی‌های زیبایی نسبت به اقشار دیگر جامعه، اختلال بدشکلی بدن یک اختلال نسبتا شایع در بین دانشجویان است.
جدول۵-۲- مقایسه شیوع اختلال بدشکلی بدن در دانشجویان در مطالعات پیشین
تحقیقات
جزئیات گروه نمونه
شیوع
بیبی و همکاران، ۱۹۹۸
آمریکا
۷۶/۵% دختر
n=102
۱۳%
باهن و همکاران، ۲۰۰۲
آلمان
۷۳/۷% دختر
n=133
۵/۳%
باهن و همکاران، ۲۰۰۲
آمریکا
۸۲/۲% دختر
n=101
۴%
کانسور و همکاران، ۲۰۰۳
ترکیه
۱۰۰% دختر
n=420
۴/۸%
سارور و همکاران، ۲۰۰۵
آمریکا
۱۰۰% دختر
n=559
۲/۵%
بارتج و همکاران، ۲۰۰۷
استرالیا


۲/۳%
تاکی و همکاران، ۲۰۰۸
پاکستان
۵۷/۱% دختر
n=156
۵/۸%
لیو وهمکاران، ۲۰۱۰
چین

n=487
۱/۳%
طلایی و همکاران، ۱۳۸۸
ایران
۶۰/۴% دختر
n=500
۷/۴%
ربیعی و همکاران، ۱۳۸۸
ایران
۵۰% دختر
n=100
۱۲%
صاحبالزمانی وهمکاران، ۱۳۹۱
ایران
۱۰۰% دختر
n=456
۲/۹%
بساک نژاد و همکاران، ۱۳۹۱
ایران

n=1520
۱۴%
تاجیک زاده و همکاران، ۱۳۹۲
ایران
۱۰۰% دختر
n=100
۱۱/۵%
مطالعه حاضر
ایران
۶۴/۱% دختر
n=1000
۱۲/۹%
شیوع اختلال بدشکلی بدن در دانشجویان دانشگاه شیراز و علوم پزشکی شیراز بیش از اکثر مطالعات انجام شده بر روی دانشجویان غیر ایرانی و تقریبا” برابر با مطالعات انجام شده بر روی دانشجویان ایرانی گزارش شد.
اگرچه میزان شیوع و فراوانی اختلال بدشکلی بدن در مطالعات مختلف متفاوت است، به نظر می‌رسد که این تفاوت‌ها به عوامل متعددی بستگی دارد که از جمله: تفاوت در ابزار ارزیابی اختلال بدشکلی بدن، اندازه نمونه ( در اکثر مطالعات تعداد نمونه ها کم است)، روش نمونه گیری متفاوت، متفاوت بودن جامعه مورد پژوهش از نظر توزیع سنی و جنسیتی، محدود کردن مطالعه به دانشجویان رشته‌های خاص( پزشکی، روانشناسی) و یا مقاطع خاص می‌باشد. از سوی دیگر تفاوت در شیوع اختلال بدشکلی بدن ممکن است ناشی از تفاوت در استانداردهای اجتماعی، هنجارها و ارزشهای فرهنگی- اجتماعی و تفاوت های روانشناختی موثر در بروز اختلال بدشکلی بدن باشد.
سوال۳- شایع‌ترین قسمت‌های مورد نگرانی در بین دانشجویان دارای علائم اختلال بدشکلی بدن دانشگاه شیراز و علوم پزشکی شیراز کدام است؟
در مطالعه حاضر فراوانترین عضو مورد نگرانی بدن در دانشجویان، پوست (۱۷/۶۵%) بود که در حدود ۵۰% نگرانی در مورد جوش صورت گزارش شد. از دیگر اعضای مورد نگرانی، مو (۱۲/۱%) بخصوص کم مویی (۴۶/۲%)، شکل و اندازه بینی (۱۰/۵۲%) و قد (۸/۳۶%) بودند. این نکته شایان ذکر است که برخی افراد درباره بیش از یک عضو خود نگرانی داشتند.
جدول ۵-۳- شایع‌ترین قسمت‌های مورد نگرانی در تحقیقات پیشین
تحقیقات
شایع ترین قسمت مورد نگرانی (کل)
شایع ترین قسمت مورد نگرانی (زنان)
شایع ترین قسمت مورد نگرانی (مردان)
پروگی و همکاران(۱۹۹۷)
فیلیپس و دیاز(۱۹۹۷)
فیلیپس(۱۹۹۷)
فیلیپس و همکاران(۱۹۹۷)
گاپتا و جانسون(۱۹۹۸)
آسکی و همکاران(۲۰۰۲)
کش و همکاران(۲۰۰۲)
کش و همکاران(۲۰۰۴)
فانتنل و همکاران(۲۰۰۶)
فیلیپس و همکاران(۲۰۰۶)
پوست
مو
وزن
دندان
پوست
وزن(چاقی)
مو(پر مویی)
دندان
ران
باسن
سینه
پوست
وزن(لاغری و غیر عضلانی بودن)
مو( کم مویی و طاسی)
قد
اندام تناسلی
الواردیا و همکاران(۲۰۰۰)



همه حقوق محفوظ است

Posted نوامبر 28, 2018 by admin2 in category "No category

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *