آگوست 12

تنها تو یه تحقیق رفتارای خودآسیب رسانی در نوجوانان دختر تهران بررسی شده بود. یافته ها نشون داد در نمونه 350 نفری دختران دوم و سوم دبیرستان، گسترش یه ساله رفتارای خودآسیبی، شامل بریدن، سوزوندن، کتک زدن خود، کوبیدن سر به دیوار، فرو کردن سوزن در بدن، حکاکی روی بدن و زخم کردن پوست، 17 درصد بود و 11 درصد اونا بیشتر از یه بار در سال مرتکب این رفتارها شده بودن. در این تحقیق، احساس تنهایی و دلبستگی ناایمن پیش بینی کننده­های رفتارای خودآسیب­رسان بودن (پیوسته گر،1392). در چار تحقیق، موضوع خودکشی نوجوانان بررسی شده (همتی، علم اموز، پناغی،1381، محمد­خانی، 1381،محرابی، شیخ، 1392 ،نجفی، احمدی جویباری، مرادی نظر، ایزدی،1391). در نوجوانان ایلامی، گسترش افکار شدید خودکشی 4/21 درصد و زیادی سابقه اقدام به خودکشی 7 درصد گزارش شده (همتی، دانش آموز،پناغی،1381)، در حالی که گسترش افکار خودکشی در دختران مناطق پرخطر خودکشی در ایران، شامل کرمانشاه، ایلام و همدان، 7 درصد و گسترش اقدام به خودکشی در این مناطق 5 درصد محاسبه شده (محمد­خانی، 1381). عوامل خطری که در تحقیق­های مربوط به خودکشی نوجوانان در ایران شناسایی شده عبارتند از: سابقه مشکل های روانپزشکی، داشتن سابقه اقدام به خودکشی در بستگان، از دست دادن افراد محبوب در زندگی، شروع زودهنگام رابطه با جنس مخالف، مشکلات تحصیلی، ترک تحصیل و اختلاف خانوادگی.

  1. 1. functional analysis of behavior
  2. 2. experiential avoidance


همه حقوق محفوظ است

Posted آگوست 12, 2018 by 92 in category "مقاله